Posts tonen met het label east kent goldings. Alle posts tonen
Posts tonen met het label east kent goldings. Alle posts tonen

maandag 23 december 2024

AardappelOpstand | IPAtato

Een van de meest bekeken artikelen op deze blog gaat over aardappelbier. Ik heb geen idee waarom, waarschijnlijk spreekt het tot de verbeelding of gaat het om goedkope vervangers van mout. 
Het vorige aardappelbier was ook een erg goed bier. Zoals Julius Caesar al zei: geef het volk wat ze willen, dus ik heb hier voor jullie nogmaals een recept voor een aardappelbier samengesteld. En dit keer is er een andere aanpak gekozen dan vorige keer. 

Om te beginnen zullen er meer aardappels gebruikt worden. Vorige keer was dit 8% van de stort, nu is dit 12%. Aan de ene kant om de smaak van de piepers wat meer naar voren te laten komen, aan de andere kant om uit te zoeken of het maximum al is bereikt. Ik was nu al aan het denken om eens een Imperial Stout met aardappels te maken. In dit bier is het natuurlijk ook weer heel belangrijk om volgens het bekende mantra van '1 geniaal idee per bier' te werken. En dat betekent dat de aardappel centraal staat, de rest van de ingrediënten staan in dienst van. 
De andere aanpak bestaat ook uit het type hop en gist. De Elixer hop is een Franse hop uit de Elzas die wordt gekenmerkt door zijn aroma's van tropisch fruit (sinaasappelen, mandarijnen), aangevuld met complexe aroma's van bloemen, sandelhout en citrus. het is past goed in bieren met fruitige en bloemige accenten zoals Pale Ale's, hoppy lagers, Saison, IPA en NEIPA, Farmhouse ale en Bière de Garde. De keuze voor deze hop is voornamelijk ingegeven door de bloemige smaak. Met de WLP077 gist wordt dit eigenlijk een fruitige IPA.



Het recept

De aardappels worden voor het maischen gekookt en naar Oud-Hollands gebruik fijn geprakt. Dit wordt aan de maisch toegevoegd. 

Batchvolume: 12 L
Kooktijd: 60 min
Maischwater: 11.75 L
Spoelwater: 6.77 L
Totaal water: 18.52 L
Kookvolume: 16.54 L
SG voor koken: 1.048


Kenmerken
Begin SG: 1.059
Eind SG: 1.011
IBU (Tinseth): 21
BU/GU: 0.35
Kleur: 9.1 EBC

Maischen
Temperatuur — 67 °C — 60 min

Mouten (2.75 kg)
2.5 kg (79.9%) — Weyermann Pilsner — Graan — 3.3 EBC
160 g (5.1%) — Weyermann Munich I — Graan — 15 EBC
90 g (2.9%) — Weyermann Carared — Graan — 47.5 EBC
380 g (12.1%) — Aardappel — Toevoeging — 3.9 EBC


Hop (87 g)
15 g (3 IBU) — East Kent Goldings (EKG) 5% — Maischen
24 g (10 IBU) — Elixir 6% — Koken — 10 min
24 g (6 IBU) — Elixir 6% — Koken — 5 min
24 g (1 IBU) — Elixir 6% — Aroma — 5 min hopstand (hopstand op 80 °C)

Gist
1 pakje — White Labs WLP077 Tropicale 82%


Vergisten
Hoofdvergisting — 20 °C — 14 dagen

vrijdag 20 mei 2022

Iobates - Grape ale

Bij een bezoek aan de Albert Heijn zag ik in het versvak een fles Merlot druivensap staan. Nu ben ik geen wijnkenner, maar ik zag kansen om dit sap in een bier te gebruiken. Er worden al een aantal bieren met wijnachtige eigenschappen gebrouwen, de zgn. grape ales. Laatst heb ik een paar mooie van de Gooische bierbrouwerij mogen drinken. In de stijl wordt er druivensap, most of schillen gebruikt en in de versies die ik proefde, was er een duidelijke druivensmaak met tannineachtig mondgevoel, vol en matig tot behoorlijk zurig. 

Een nadere bestudering van de Merlotdruif leert mij dat deze medium tannines heeft en een medium zuurgraad met een zachte, soepele smaak. Een Merlotwijn rijpt meestal op eiken en bevat smaken van framboos, kersen en pruimen, maar ook ceder en tabaksmaken met een vleug vanilla, kruidnagel en mokka. Dat is een bijzonder mooie omschrijving van dit vergiste druivensap, maar zoals een geniaal iemand al eens zei:'Goede wijn is nog geen bier', en dat klopt natuurlijk helemaal. 

Het bier dat hier gebrouwen gaat worden, is een voortzetting, of beter gezegd een verbetering van het recept van de Bellerophon. Toen is er ook uitgegaan van een medium zwaar wort met wat gekleurde mouten, fruit, een hoofdvergisting met wijngist en verdere vergisting met een Brettanomyces. Dit eerste bier was een pareltje, met smaken van rood fruit, een warm mondgevoel en een licht zurige, duidelijke Brettsmaak. In de huidige versie van het recept wordt er meer geschoven richting wijn, en minder naar Brett. 

 

Het recept

De moutstort is simpeler gemaakt. De basis bestaat uit pilsmout met munichmout. De
aroma150 mout biedt een moutigheid en caramel. De geroosterde gerst zal aan het einde van het maischen worden toegevoegd, zodat deze wel de kleur maar niet het geroosterde aan het bier zal meegeven. Blijkbaar geeft deze mout in dergelijke hoeveelheden een rode kleur aan het bier. 

De bitterheid is laag, dit bier hoeft het niet te hebben van de bitterheid of de hoparoma's. De EK Goldings hop is kruidig en een prachtige hop, maar proeven zullen we het niet. 

Voor de vergisting volgen we hetzelfde protocol als bij de Bellerophon bier. Een eerste vergisting met een rode wijngist, die het fruitige en mineralige versterkt. Daarna om het bier goed te laten uitgisten en stevige smaak te geven, een Brettanomyces. De vorige keer was dit de B. Lambicus, wat een sterke Brettsmaak oplevert, met veel leer, funk, kersen en een zuurtje. Dit keer zal de B. Bruxellensis worden gebruikt. Deze wilde gist is qua intensiteit wat minder dan de Lambicus, maar zal naar verwachting een duidelijke wilde smaak opleveren. Zeker bij wat langer rijpen komen de smaken naar voren. Dit is overigens dezelfde Brett die in een Orval wordt gebruikt. Oudere versies van dit bier ontwikkelen deze smaken sterk.

Op basis van de smaakomschrijving van de wijn, dacht ik aan het toevoegen van chocolade of koffie aan het bier. Dit blijkt echter niet lekker samen te gaan met het zuurtje dat het druivensap zal geven, dus dat doen we maar niet. Ook omdat er dan afgeweken wordt van de theorie dat een bier niet meer dan 2 experimentele of ingewikkelde insteken moet bevatten.

7.4% / 16.3 °P
72% efficiëntie
Batchvolume: 15 L
Kooktijd: 60 min
Maischwater: 15.35 L
Spoelwater: 7.33 L
Totaal water: 22.68 L
Kookvolume: 19.67 L
SG voor koken: 1.050

Kenmerken
Begin SG: 1.067
Eind SG: 1.011
IBU (Tinseth): 21
Kleur: 33.5 EBC 

Maischen
Temperatuur — 65 °C — 60 min

Mouten (3.95 kg)
2.5 kg (63.3%) —  Pilsmout —  3.5 EBC
1.2 kg (30.4%) — Munichmout,—  18.7 EBC
200 g (5.1%) —Aroma150 — 150 EBC
50 g (1.3%) —  Geroosterde gerst — 1300 EBC


19 g (15 IBU) — East Kent Goldings (EKG) 5% — Koken — 60 min
10 g (6 IBU) — East Kent Goldings (EKG) 5% — Koken — 30 min


2 liter — Merlot druivensap - Navergisting
50 g —Eikensnippers — Navergisting


Vergisting
Dag 1 tot 4  - Merlot Red Wine Yeast
Dag 4 en verder  - Brettanomyces Brux


vrijdag 13 mei 2022

Citroenbier

Zoals besproken in het vorige artikel ligt er een idee op de plank om een licht zurig citroenbier te maken. Het grote idee is: citroen duidelijk in de smaak, licht zurig, fruitig en doordrinkbaar. 

De te gebruiken citroenen zijn ingemaakt waardoor de schillen zacht van textuur en van smaak worden. De schil zal deels in de kook worden gebruikt en deels in de navergisting. Naar verwachting zal dit wel een duidelijke citroensmaak opleveren, maar niet het scherpzure of lichtbittere van de rauwe citroen. Voor het zure deel gaan we de Philly Sour gist gebruiken. Dit is geen typische Saccharomycesgist maar behoort tot de soort Lachancea. Deze gist is uit de natuur opgekweekt en heeft de unieke eigenschap om lactose te vergisten waarbij er melkzuur wordt gevormd en is in staat om op zichzelf in 10 dagen volledig uit te gisten. De pH van het bier ligt hierbij uiteindelijk rond pH 3-3,5. De smaken en aroma's zijn zuur en blijkbaar heel fruitig met rode appel en steenvruchten, met name perzik. Het gevormde melkzuur is wat milder dan citroenzuur. De Philly Sour gist is echter geen heel stabiel organisme, bij meerdere malen opkweken verliest het zijn eigenschap om melkzuur aan te maken. 

Een andere belangrijke eigenschap waar we gebruik van kunnen (en gaan) maken is dat wanneer er tegelijk een biergist aanwezig is in het wort, de Lanchancea daar concurrentie van ondervindt. In de situatie dat er een beperkte hoeveelheid biergist tegelijk wordt gedoseerd, zal de vorming van melkzuur sterk afnemen. Volgens de literatuur 50% afname. Bij een normale dosering van biergist, heeft de Philly Sour de neiging om te worden weggeconcurreerd. Van deze eigenschap zullen we gebruik gaan maken door eerst de Philly Sour voor een aantal dagen te laten vergisten, daarna wordt er een Crossmyloof Beirm Haze gedoseerd. In theorie zal er daarna geen of weinig pH-verlaging meer plaatsvinden. De bedoeling is om het bier niet te zuur te maken.


Het recept

Het recept is samengesteld met het idee om wat moutigheid tegenover het zuur te zetten. De biscuit en munichmout geven een koekjes en caramelachtige smaak die waarschijnlijk goed gaat passen. De ruwe tarwe voegt wat meer body en haze toe. De hopkeuze is bepaald door de kruidige East Kent Goldings voor het bitteren. Met zijn niet al te hoge alfazuren, zal dit ook wat tannines geven wat het bier voller maakt. De Idaho7 is een zeer fruitige hop die een mandarijn, marmelade en Earl-Greytheesmaak oplevert. Dat klinkt wel goed bij de citroen. Al deze maatregelen zijn bedoeld om het bier balans te brengen. Het moet zeker niet alleen maar zuur worden. 


72% efficiëntie
Batchvolume: 15 L
Kooktijd: 60 min
Maischwater: 15.8 L
Spoelwater: 7.02 L
Totaal water: 22.82 L
Kookvolume: 19.67 L
SG voor koken: 1.052
Begin SG: 1.062
Eind SG: 1.015
IBU (Tinseth): 29
BU/GU: 0.47
Kleur: 16.9 EBC


3 kg (73.2%)    Weyermann Pilsner  3.3 EBC
0.6 kg (14.6%) Swaen Honey Biscuit 50 EBC
0.3 kg (7.3%)   Munichmout 25 EBC
0.2 kg (4.9%)   Ruwe tarwe 3 EBC

Maischen
Temperatuur 68 °C 60 min

 
Hop (40 g)
10 g (8 IBU) — East Kent Goldings (EKG) 5% — Koken — 60 min
15 g (15 IBU) — Idaho #7 13% — Koken — 15 min
15 g (6 IBU) — Idaho #7 13% — Koken — 5 min


Diversen
85 g citroenschil einde koken
82 g citroenschil navergisting

 

De citroenen zijn na 1 maand verwijderd uit de pot. Het vruchtvlees is verwijderd, waarbij het witte zoveel mogelijk is weggelaten. De schillen zijn in de oven licht gedroogd, maar bevatten nog steeds sap. De bovengenoemde hoeveelheden zijn dus nog vochtige schillen.

Gist
1 pakje — Lallemand (LalBrew) Philly Sour 3-4 dagen 75%
1 pakje — Crossmyloff Beirm Haze na 3-4 dagen toevoegen

vrijdag 11 december 2020

Apotheose | Vlaams rood

Degene die deze blog wel eens leest, weet dat we nu een aantal keer een bier op een eiken vat hebben gelagerd. Stuk voor stuk mooie, unieke bieren die met de tijd alleen maar mooier van smaak worden. Het vat kan echter niet oneindig gebruikt worden. De smaak van de drank die het vat ooit huisvestte is er al lang uit en de houtsmaak is ook tanende.We zijn nu met het vat in de laatste fase van haar levenscyclus gekomen.  Het is dus tijd voor een ander soort bier. Bij het vorige bier is er Brettanomyces in het vat geïntroduceerd. Aangezien deze wilde gisten nauwelijks te verwijderen zijn door spoelen, en zelfs de cellulose van het hout consumeren, is er geen weg meer terug. Het idee is om dit vat nog een laatste maal te gebruiken met melkzuurbacteriën en allerlei wilde organismen om  er een zuur bier mee te brouwen. De keuze is gevallen op een Vlaams rood. Of een Vlaams Bruin. 

 

Rood of Bruin? 

Laten we eens kijken naar de verschillen tussen deze stijlen. Zo op het eerste oog lijken deze bieren erg op elkaar. 

Een Vlaams rood heeft een begindichtheid tussen 1.048 en 1.057. De vergistingsgraad kan tot 98% oplopen. Het bier bevat doorgaans meerdere moutsoorten en granen, zoals vienna, munichmout, caramouten, Special-B en mais. Er wordt gehopt met laagalfahoppen uit België, Tsjechië en Duitsland.  De vergisting duur tot 3 jaar in eikenvaten, waarbij biergist (Saccharomyces), melkzuurbacteriën (Lactobacillus, Pediococcus) en Brettanomyces aanwezig zijn. 

Een Vlaams bruin is op veel punten een vergelijkbaar bier. Het opvallendste verschil is dat een Vlaamse bruine in RVS wordt vergist bij verhoogde temperaturen (tot 32°C). De stijl bevat een hele range aan alcoholpercentages, van 4 tot 8%. De vergistingsgraad ligt lager dan bij de Vlaams rood, tot slechts 80%. De ingredienten hebben een sterke overlap, echter hier wordt pilsmout als basis gebruikt, aangevuld met donkere caravienna en caramunich, en een handje mais. De hoppen zijn hetzelfde. De vergisting gebeurd met Saccharomyces en melkzuurbacterien (Lactobacillus, Pediococcus). Er wordt dus geen Brett gebruikt. Dit verklaart de lagere vergistingsgraad.

 

Hoe verder?

Omdat we in het vat al een Brettanomyces hebben toegevoegd, zal ons bier (noodgedwongen) meer een Vlaams rood worden. Dit betekent een hoge vergistingsgraad en de vergisting in een eiken vat, die we sowieso al zouden doen. De moutstort is op een Vlaams rood afgestemd. De naam maakt verder natuurlijk niet uit, het belangrijkste is dat we een lekker bier krijgen. Persoonlijk hoeft een bier van mij niet knettertjezuur te zijn zoals een Cantillon of andersoortige lambiek. Om dat te voorkomen, wordt er eerst door alle deelnemers thuis met de Nottinghamgist vergist, daarna wordt het bier in het vat in contact gebracht met de andere beestjes.

In eerste instantie was het idee om eerst melkzuurbacteriën toe te voegen en dan later een blend van bacteriën (Roeselare Blend). Maar de groei/vermenigvuldigingssnelheden van de Pediococcus (melkzuurbacterie in de Roeselare blend) is hoger dan bijv Brett en andere wilde gisten, dus ik verwacht dat wanneer we deze blend direct pitchen, het zuur beperkt zal blijven. En dan bedoel ik dat het bier wel zuur wordt, maar niet zo zuur als een echte lambiek.

De Roeselare blend bevat overigens een Belgische giststam, een sherrystam, twee soorten Brettanomyces , een Lactobacillus -en een Pediococcuscultuur.

 


 

Het recept

 

Onderstaand recept is voor 15 liter. De totale inhoud van het eikenvat is 110-120 liter. 


Aantal liters------- : 15 liter
Gewenst begin SG---- : 1070
Brouwzaalrendement-- : 70 %
Totaal brouwwater--- : 23.55 liter
Spoelwater---------- : 3.55 liter
Maischwater--------- : 20 liter
Kooktijd------------ : 60 minuten
Berekende kleur----- : 45.1 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 14 EBU (Tinseth)


    31%  1577 g   Pilsmout 3 EBC                     3    EBC   
    31%  1577 g   Viennamout                          6    EBC   
    16%    814 g   Munchenermout 15 EBC     16   EBC   
      5%    254 g   Caramunich                        123  EBC   
      5%    254 g   Special B                            391  EBC   
      2%    101 g   Melanoidinmout                   60   EBC   
   7.5%    381 g   Maïsvlokken                         1    EBC   
   2.5%    127 g   Tarwevlokken                       4    EBC   

     
35m/62°C Maischdikte is: 3.93 L/kg
30m/73°C Maischdikte is: 3.93 L/kg
 5m/75°C Maischdikte is: 3.93 L/kg
 1m/78°C Maischdikte is: 3.93 L/kg

37 g  2.8 %az  60 min East Kent Golding              

Eerste vergisting: Nottingham                                                                                                       In het eikenvat: Roeselare blend.

donderdag 19 maart 2020

Funky Boss | Witte Wijn Wilde

Het was alweer een tijdje geleden dat er een Belgisch bier uit de ketels was gekomen en dan vergeet je hoe geweldig de meeste Belgische giststammen ook alweer zijn. De US-05 en gelijkaardige gisten zijn in vergelijking maar oersaaie grijze muizen. Inmiddels staat er hier een Fantôme saison rustig na te gisten. Het is echt een heksenbrouwsel met een saisongist, korianderzaad, paradijszaad en curaçao. De 'funkiness' komt van de slurry uit een Magic Ghost van Fantôme die Saccharomyces, Brettanomyces en melkzuurbacteriën bevat. Met deze toevoegingen is het een typisch Belgisch bier en klopt het ondanks alle buitenissige ingredienten van alle kanten. Alleen van de geur die uit het gistvat komt, wordt ik al heel blij. En ja, ik besef me ook wel dat dit heel erg nerdig klinkt. Met de neus in het vat, probeer ik de bijdrage van de verschillende toevoegingen te onderscheiden, maar deze lopen in elkaar over en versterken elkaar ergens. Het is lastig te omschrijven en ik kom over het algemeen niet veel verder dan fruitig, citrus, hoppig en Brett. 

Voor dit volgend bier wil ik graag weer een echte Belg brouwen, maar dan met een experimentele twist. Het moet een lichte saison worden met Brett en lagering op eiken met witte wijn. Het recept is losjes geïnspireerd op een session saison van de MadFermentationist.


Het recept

 

Een ander bier, de Mineur Pale Ale was met slechts 3,5% alcohol niet dun of waterig. Persoonlijk denk ik dat dit voor het grootste deel te wijten is aan de toevoeging van de roggemout en boekweitmout, de ruwe tarwe en de laagalfahop aan het begin van de kook. Deze toevoegingen geven het mondgevoel een flinke boost. Die wijsheid wil ik in dit bier ook gebruiken. In dit recept zullen deels deze maatregelen ook worden verwerkt. Ik vind de boekweit erg fijn van smaak, het geeft een mooie notige, granige en misschien een licht vettige smaak. 

Het bitter komt van de laagalfa East Kent Goldings en de aromahop is de Hallertau Blanc. Een hopsoort die zou moeten lijken op de Nelson Sauvin met gooseberries en gras zoals in een Sauvignon Blanc.

De hoofdvergisting wordt gedaan met de WLP510, de Bastogne Ale van White Labs. Dit is de stam die door Orval wordt gebruikt. Ze gebruiken de gist daar voor de hoofdgisting en deze bevat geen Brett, deze komt er bij de paters pas tijdens het bottelen in. 
De Bastogne Ale is een gist die goed gebruikt kan worden voor bieren met een hoge begindichtheid en levert een droog bier met een lichtzurige afdronk. De smaak is fruitig en matig in de kruidige fenolen (POF+). De stam is tolerant tot 15% alcohol en heeft een vergistingsgraad van 74 tot 80%. 

Na de hoofdvergisting wordt er een Brett Claussenii toegevoegd. Dat is dezelfde als bij Orval (ik voel een kloonpoging aankomen). Tegelijkertijd wordt het eiken er bij gedaan. Ik ga uit van 50 gram eikensnipper die in Chardonnay hebben gelegen voor minimaal 2 weken. Er zijn mensen die in deze gevallen de snippers en de drank in het bier gooien, maar ik las laatst dat er tannines in de drank oplossen als er langer dan 2 weken contact is geweest. Hierdoor zou het bier trekkerig en droog smaken. Dus het plan is om het eiken eerst op 140 graden te toasten en dan in een ruime hoeveelheid Chardonnay te zetten. Na 2 weken afgieten en alleen het eiken toevoegen.

Het verwachte eindresultaat is dan een droge, kurkige smaak met duidelijke Brettsmaken. Daarachter is een subtiele witte wijnsmaak met eiken aanwezig. Smaakvol en doordrinkbaar. 

Aantal liters------- : 12 liter
Gewenst begin SG---- : 1056
Brouwzaalrendement-- : 70 %
Totaal brouwwater--- : 18.8 liter
Spoelwater---------- : 6.84 liter
Maischwater--------- : 12 liter
Kooktijd------------ : 60 minuten
Berekende kleur----- : 8.6 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 25 EBU (Tinseth)



83%    2627 g Pilsmout 3 EBC                    3    EBC   
10%      316 g Boekweit                             4    EBC   
7%        221 g Ruwe tarwe                         4    EBC 

35m/67°C Maischdikte is: 3.85 L/kg
20m/73°C Maischdikte is: 3.85 L/kg
1m/78°C Maischdikte is: 3.85 L/kg



15 g  4.2 %az  60 min P Kent Golding                  
10 g  7.9 %az  15 min P Hallertauer Blanc
15 g  7.9 %az  5 min P Hallertauer Blanc
 

Gistsoort: WLP510 Bastogne Ale
Na de hoofdvergisting: Brett Bruxellensis

50 gram eiken met Chardonnay

Bij het bottelen was de dichtheid 1006, wat neerkomt op een vergistingsgraad van bijna 90%. Misschien nog niet helemaal klaar dus. Voor de zekerheid met 4 gram suiker per liter gebotteld. De proefnotitie is HIER te lezen.
 

Aanbevolen post

Overzicht van recepten | Het Ferment