Posts tonen met het label eiken in bier. Alle posts tonen
Posts tonen met het label eiken in bier. Alle posts tonen

maandag 10 februari 2025

Barrel aging: hoe doen de commerciëlen het?

In de serie 'Hoe doen de commerciëlen het?' is hier het artikel over barrel agen, of in goed Nederlands: vat lageren. Er is op dit moment een ongekende hoeveelheid bier dat gerijpt is op een vat beschikbaar in de winkel. Nagenoeg iedere brouwerij heeft wel een paar vaten liggen. 

Voor mijn vragen hierover heb ik mij gewend tot een aantal brouwerijen. Gelukkig hebben de brouwers van Brouwerij De ToekomstVandeStreekBax brouwerij en De Magistraat hier heel uitgebreid op geantwoord. Over het algemeen zijn de vragen zo ingestoken dat we antwoord krijgen op de voorkeuren van de brouwer van het vat en drank, de productiewijze, tips voor thuisbrouwers en creatieve ideeën over barrel agen.

De brouwers


Van alle deelnemende brouwers zijn er (als tegenprestatie ;)) wat barrel aged bieren geproefd en deze kan ik ook van harte aanbevelen. Opvallend is dat elke brouwerij een verschillende, typische smaak kan produceren. Zie de links naar de webshops van deze brouwerijen. 

Brouwerij De Toekomst heeft een aantal iteraties van hun tripel op bourbon gelagerd. Er wordt afgeweken van de platgetreden paden met bijvoorbeeld een quadrupel op cachaca, winterbier op madeira en een barleywine op Teeling whisky. Deze bieren zijn zeker de moeite waard!

- VandeStreek brouwt een brede range van barrel aged bieren. Van Imperial Stouts tot blondes en zure bieren. De vaten zijn bourbon, whisky, port en rum. 

- Bax bier volgt de eigen creativiteit met een bier gelagerd op een vat waar zwartebessenlikeur uit Oekraïne in heeft gezeten en o.a. een smoked porter op Calvados en Bourbon. 

- De Magistraat brouwt volgens eigen zeggen geen 'gekke' bieren. Maar dat is natuurlijk niet helemaal waar: zij hebben een imponerend assortiment van imperial stout, barleywine en tripel op allerlei vaten van bourbon, muscatel, sherry tot port. 

Vragen over barrel agen 


Dank aan alle brouwers die antwoord hebben gegeven. Hieronder de vragen en antwoorden. 

Wat is het favoriete vat en bier voor barrel aging?

Bij de Magistraat is er geen favoriet, maar worden er iedere keer andere vaten uit die men goed vindt passen bij de bieren die op vat gelegd worden. Dit zijn vaak sherry, bourbon, port of whiskeyvaten, maar kan ook wijn of gin zijn. 
Voor het favoriete type bier voor lageren op een vat zegt men: 'Wild vergiste bieren uitgezonderd, passen bieren met een stevige moutbasis het beste in het vat. Dat zijn het liefst bieren met minimaal 8% alcohol omdat er in een vat oxidatie optreedt en die bij lichtere bieren al snel overheerst. Bieren met meer alcohol hebben vaak een intensere smaak en kunnen de oxidatieve tonen beter dragen'.

Ook bij brouwerij de Toekomst is er geen absolute favoriet qua vat en is het geheel afhankelijk van het biertype. Zwaar donker op bourbon is altijd goed maar ook brandy of whisky. Blonde bieren met desertwijn of een gin is ook verrassend. De combinatie van vat en bier is iedere keer verschillend.

Het meest populaire vat voor lagering bij Bax is Bourbon/Tennessee, omdat het verse vaten zijn waar nog het meest van het houtkarakter in zit. Het Amerikaans getoaste eikenhout geeft hele zachte toetsen van vanilline en ze bevat weinig tannine wat een vervelende afdronk kan hebben. Andere vaten zijn vaak van oorsprong ook Bourbon vaten maar hebben dan rum of whisk(e)y gehad waardoor een deel van originele smaak verdwijnt. Uiteraard zitten daar dan wel waar andere smaakcomponenten in zoals rook (peated) of melasse (rum).
De favoriete bierstijl om te vatlageren is een bier wat hoog in alcohol zit en ook relatief veel restsuiker heeft. Dit kunnen bijvoorbeeld Imperial Stouts zijn, maar ook American Barleywines. Je wilt een stevige body om de vrij intense smaken van het vat te kunnen dragen.

De brouwers van Vandestreek hebben per bierstijl een favoriet, met natuurlijk de all-time favourite classic de Imperial Stout op Bourbon vaten gerijpt, Belgische stijlen gaan goed op wijnvaten of rumvaten en Blonde bieren / sours doen het goed op witte wijn vaten. 

Worden de vaten met koolzuur gevuld voor het vullen met bier?

De vaten van Vandestreek worden geflusht met CO2. Op die manier is de lucht in het vat zuurstofarm wanneer het bier erin gelaten wordt, en wordt oxidatie zoveel mogelijk voorkomen. Brouwerij Bax volgt ook deze werkwijze en voegt hier aan toe: 'Ja, dit om zuurstofopname te verminderen. Uiteraard ademt het vat en zal er altijd contact zijn met een beetje zuurstof, maar te veel doet het bier niet goed en zal het naar karton gaan smaken. Daarnaast kan het zelfs tijdens het rijpen aceton aanmaken waardoor er nagellakremover aroma's ontstaan'.

Brouwerij de Toekomst gebruikt geen koolzuuur voor het vullen en De Magistraat ook niet: 'De vaten worden wel een klein beetje voorgespoeld met CO2 voordat het bier erin gaat. Dus eerst een paar seconden koolzuur en daarna het bier erin laten lopen. Dat zal van nature schuimen dus het kan nodig zijn in meerdere keren te vullen zodat het vat helemaal vol zit met vloeistof en er geen schuim meer in zit. Omdat je het vat helemaal met vloeistof vult zou de eventueel toegevoegde CO2 niet meer in het vat passen en die ben je dus kwijt. Daarnaast zijn vaten niet gemaakt om druk te houden dus vullen met koolzuur is niet zonder gevaren.

Wordt er gebruik gemaakt van een geklimatiseerde ruimte? Of zijn de vaten onderhevig aan temperatuurwisselingen? 

De brouwer van Bax zegt dat je idealiter een ruimte wilt die zo stabiel mogelijk is, maar de praktijk laat dat niet altijd toe. We hebben de vaten in een ruimte liggen die vrij stabiel is maar deze wordt niet mechanisch geklimatiseerd. Een dag tot enkele dagen voor afvullen rijden we de vaten het liefst nog even naar buiten om in de regen te staan. Dit zorgt voor een laatste boost in opname van de smaak en maakt de vaten op de drooggevallen plekken lucht dicht.

De Toekomst beaamt dat een constant temperatuur beter is, echter wanneer er temperatuurwisselingen zijn gaat het proces in de winter langzamer en in de zomer sneller. Van belang is dat men proeft, het ligt namelijk ook erg aan het vat. Vandestreek heeft ook geen geklimatiseerde ruimte. De vaten zijn dus onderhevig aan temperatuurwisselingen en liggen ’s zomers warmer dan ’s winters. De vaten van de Magistraat liggen  in een niet-geïsoleerde schuur, en zijn dus ook onderhevig aan temperatuurwisselingen in zomer en winter, dag & nacht.

Worden de vaten tussendoor aangevuld met bier?

De Toekomst is hier heel kort over: nee. Ook bij Magistraat gebeurt dit niet. Als het vat helemaal vol is, verdampt er wel een kleine angel’s share maar het is niet nodig om bij te vullen, mits ze niet langer liggen dan 6-9 maanden. VandeStreek raakt tussendoor de vaten zo min mogelijk aan. 

Men is eensgezind, want Bax doet dit ook niet. 'Er zijn brouwerijen die het wel doen, maar Bax vindt de kans op verhoogde zuurstofopname daarmee te groot. Het relatieve verdampingsverlies nemen ze voor lief en valt in de praktijk vaak mee.'

Wordt er een blend gemaakt van verschillende vaten?

Bij de Magistraat gebruikt men altijd alle vaten van dezelfde batch in een blend, omdat 1 vat te weinig volume is om te bottelen. Elk vat wordt apart geproefd en daarna maakt men een blend en die wordt ook geproefd. Vaten die overduidelijk niet goed zijn, laten ze weg uit de blend, maar dat gebeurt niet vaak als je bij de inkoop van vaten al goed oplet. 

Brouwerij de Toekomst heeft eenzelfde aanpak als Magistraat. Volgens de brouwer wordt er vaak geblend, maar zij leggen meerdere vaten van dezelfde stokerij weg met hetzelfde bier. Je proeft dan onderling wel degelijk verschil tussen bijvoorbeeld 3 bourbonvaten van een merk.


Bax maakt een blend tussen vaten van de zelfde stokerij en soms zelfs met vaten van een andere herkomst (bijvoorbeeld bourbon en rum).
Vandestreek: 'We brouwen van dit soort bieren minimaal 8 vaten vol. Die komen na rijping vaak allemaal weer bij elkaar. Afhankelijk van het concept van het bier en ons idee bij hoe het moet gaan smaken kiezen we 8 dezelfde types of juist een mix van verschillende vaten. Zo is het bijvoorbeeld interessant om in een whisky-barrel-aged bier een klein deel (of juist een groter deel) op Schotse Islay (peated) vaten te leggen, zodat het bier in de blend een gebalanceerde rooksmaak overhoudt.'

Heb je tips voor thuisbrouwers?

De brouwer van de Bax brouwerij zegt terecht dat vatlageren voor thuisbrouwers heel lastig is door de volumes die je nodig hebt. Er bestaan echter ook in stukken gehakte vaten zodat je een in een ander vat (carboy oid) de vatlagering kan nabootsen. Het aller belangrijkste is geduld. Mocht je wel met kleine vaten werken dan moet je je goed realiseren dat als je het vat proeft, dit de buitenste schil van het bier is. Het duurt veel langer voordat de kern van het bier de zelfde smaak heeft.
Sander van VandeStreek zegt daarintegen dat het volbrouwen van een vat van 200 liter best te doen is met een clubje bevriende hobbybrouwers. Zorg dat de hoofdvergisting op de reguliere manier gebeurt, en hevel na hoofdvergisting het bier over naar het houten vat. Laat het mimimaal een maand of 7-8 liggen, en vul het daarna af.

De tip van de brouwer van de Toekomst is geduld! Te vroeg eraf halen is zonde. Is het bier te ver kan je altijd afdunnen met vers gebrouwen bier.
Volgens de Magistraat kun je het beste werken met net geleegde vaten waar een sterke drank in heeft gezeten. Vaten van gin, brandy, bourbon, whiskey en andere destillaten van 30%+ alcohol zijn veel minder vatbaar voor infecties. Bij vaten waar sherry, port of wijn in heeft gezeten loop je meer risico dat er iets in gaat groeien, zeker als de vaten een tijdje leeg hebben gestaan. Hiervoor zul je kennis moeten hebben van hoe je vaten moet stomen en/of zwavelen.

Wat is het meest creatieve bier dat je in een vat hebt gelagerd?

Het meest creatieve bier van brouwerij de Toekomst is een blond. Dat is namelijk veel moeilijker dan een imperial stout of quadrupel. Verder lopen er nog proeven met vergisting op vat met maple syrup vaten en met grape ale op vat.
Bij de Magistraat is men niet zo van de gekke bieren, maar de vatgelagerde tripel is volgens de brouwer het meest creatieve bier,  omdat er vaak wordt gezegd dat dit niet kan met tripels. Zij halen er juist mooie resultaten mee, en de vatgerijpte tripels zijn onze snelst verkopende barrel aged bieren. We hebben eind vorig jaar wel een interessante blend gemaakt van een vatgerijpte barley wine en een stout, dus daar kun je je creativiteit ook nog in kwijt. 

VandeStreek heeft veel creatieve ideeën, van een Tripel op rumvaten (RumBA) – (hun eerste blonde vatgerijpte bier),  een kettle sour met kveik-achtige gist vergist, gerijpt op witte wijnvaten (collab met Stone brewing) tot aan een quadrupel die in de kelder van de Domtoren van Utrecht hebben is gerijpt (Torenwachter).
Ook bij Bax wordt geëxperimenteerd: 'We hebben dit jaar een Imperial Stout met 20% kersen in het basisbier laten rusten op rode wijn vaten die gebruikt waren voor een zwarte bessen likeur uit Oekraïne. Dit geeft een heel ander effect dan de 'standaard' bourbon en rum. Enerzijds door de drank die er in heeft gezeten en anderzijds doordat het ongetoast frans eiken is. Dit bevat meer tannine en daardoor heeft het bier bijna een soort Port/Wijn achtige afdronk, waanzinnig!'

zondag 20 februari 2022

Ultrasoon bier

Bier brouwen is geduld hebben. Een van de gevleugelde uitspraken uit het begin van mijn brouwcarrière was ‘Relax, have a homebrew’, wat zoiets betekende als: maak je geen zorgen, geen paniek als het anders loopt als gedacht, en vooral: heb geduld. Haast is zelden een goed uitgangspunt voor het brouwen, maar natuurlijk ook in het algemeen in het leven. Veel brouwstappen berusten op biologische grondbeginselen die moeilijk of niet te timen zijn. De opkweek van gist, de vergisting, maischen of diacetyl zijn er mooie voorbeelden van. 

Het ongeduld in het algemeen is in de laatste jaren groter geworden. Volgens een aantal experts is dit voor een groot deel ingegeven door de mobiele telefoon, die op elk verloren moment een bron van inspiratie of afleiding is. Waar we vroeger een praatje maakten bij de kassa, staan we nu wezenloos naar ons scherm te staren. We willen instant bediend worden, of het nu gaat om kleding shoppen, eten bestellen of TV kijken. We willen nergens meer op wachten. En niemand is er ongevoelig voor, ik ook niet. De keren dat ik op het toilet zit en mijn telefoon ligt nog op mijn bureau zit ik ook naar de voegen tussen de tegels te staren.

Het versneld verouderen van spirits (alcohol) door middel van ultrasoontrilling is blijkbaar ook al een dingetje, hoorde ik in een podcast. (Even terzijde, podcasts zijn een verschijnsel voor mensen die op een zelf gekozen tijd iets over een zelfgekozen onderwerp willen horen, dus tekenend voor deze tijd.) Verouderen in de zin van oxidatie van het de alcohol en dus een soepeler en zachtere smaak, maar ook de opname van smaakstoffen uit hout, kruiden en fruit. Onderzoek heeft aangetoond dat eikensmaak -en kleur sneller wordt opgenomen in wijn door middel van ultrasone trillingen. Op de website van ultrasonic accelerators worden ultrasoonapparaten verkocht die volgens henzelf kunnen helpen bij het sneller laten verlopen van eerder genoemde processen. Er zijn meerdere mensen die deze experimenten hebben uitgevoerd, met name bij whisky en wodka in combinatie met eiken. De contacttijden variëren van 6 uur tot 30 minuten

Met mijn ultrasoonbad zijn er wat experimenten uitgevoerd. Voordat u als lezer van dit stuk commentaar wenst te leveren: ja, de opzet was weinig wetenschappelijk. Het idee was om te kijken naar mogelijke effecten van de trillingen op:

1) de veroudering van bier (rijpen);
2) de opname van eikensmaak;
3) een mogelijk effect op het maischen.


Experiment 1 - Bier verouderen  

Commerciële partijen/brouwerijen laten bieren tegenwoordig in kelders rijpen, zodat dit op een beheerste temperatuur plaatsvindt en de rijping rustig verloopt. Het bier verandert tot een aantal jaar oud vaak mooi. De scherpte gaat er af, het bier wordt minder bitter en juist wel weer zoeter. Het smaakhoogtepunt verschilt weer per bier, maar ook per persoon. Smaken zoals sherry en port zijn mooie gevolgen van beperkte oxidatie van het bier, karton en weinig mondgevoel helaas ook. De ene proever is de andere niet, dus de een zal dit na een aantal jaren nog proeven, de ander proeft slechts oxidatie. 

Bij dit experiment is een bier 'verouderd' in het ultrasoonbad. Hiervoor is een fles gebotteld bier geopend en in een bekerglas geschonken. Dit bier is vervolgens 1,5 uur in het ultrasoonbad op de maximale stand getrild. Tijdens dit proces viel op dat de gist of bezinksel in het bier wat draderig of vlokkerig er uit zag. Om de omstandigheden zoveel mogelijk hetzelfde te houden, is het niet-ultrasone bier in eenzelfde bekerglas geschonken en 1,5 uur lang onder af en toe zwenken aan de lucht blootgesteld. Het zwenken diende voor het vrijkomen van het koolzuur, wat bij het ultrasone bier vrij snel verdwenen was.  

Na het experiment zijn beide bieren ogenschijnlijk vrij van koolzuur en zijn in dezelfde fles gebotteld met 3 gram suiker per liter en een mespuntje korrelgist. 

 De bieren verschillen bij het inschenken aanzienlijk. Het ultrasoon bier (us-bier) heeft minder koolzuur en minder schuim dan de niet-ge-ultrasoonde. De geur van het us-bier is veel minder sterk en leunt meer op melasse, krenten en tabak. De smaak is minder fris en aromatisch. Er zijn wat lichte autolysesmaken aanwezig. Het verschil met de referentie kan het best worden omschreven als dat de vluchtige aroma's uit het bier zijn. Het us-bier heeft wel degelijk een verouderde smaak. Oude bieren hebben over het algemeen ook een afvlakking van de smaak, een zoeter palet en een wat minder frisse smaak.


 

Experiment 2 - Bier met eiken 

In dit experiment worden 2 bekerglazen gevuld met 30ml bier en 50 gram eikensnippers, wat natuurlijk beschouwd kan worden als een overmaat aan hout. In het ene glas wordt  het eiken 1,5 uur geweekt zonder beweging. Beker 2 is in het ultrasoon bad voor 1,5 uur in beweging gebracht. Ook hier werd de draderige of vlokkerige gist waargenomen. Na deze stappen is het bier met suiker en korrelgist gebotteld en na 3 weken geproefd.

Het niet-gevibreerde bier heeft in de geur een duidelijke eik aanwezig. De smaak is veranderd ten opzichte van het originele bier, en is minder fris. Het eiken biedt subtiel eikenhout, een beetje op het niveau van een vatgelagerd bier, maar dan zonder de dranksmaak. Er is wel een lichte trekkerigheid van de tannines in het hout. 

Het bier waarin het hout ultrasoon is blootgesteld, heeft in de geur een bovenmatige eikengeur. In de smaak komt het hout ook sterk naar voren, veel meer dan bij het referentiebier. De subtiliteit is niet meer aanwezig, het hout is te sterk en geeft een wat zurige houtsmaak. Een slokje geeft aanleiding tot het verkrampen van de tong en heeft een sterk uitdrogend effect. 

Net als bij het versneld opnemen van hout in spirits door ultrasone trilling, heeft dit ook in bier een positief effect op de snelheid van overdracht van smaken. De vraag is of bij een normaal contact van hout met bier, dus zonder het ultrasoon, het bier uiteindelijk (na langere tijd) ook de heftige smaak van eiken zal bereiken. 

 

Experiment 3 - Ultrasoon maischen 

Het is aangetoond dat regelmatig roeren tijdens het maischen een positief effect heeft op de efficiëntie. De enzymen komen door het roeren goed in contact met het zetmeel en dextrines, waardoor er een effectievere omzetting en afbraak plaatsvindt. De stap naar ultrasoon maischen is dus geen raar idee. Door de vibraties beweegt de maisch en volgens deze theorie zou dit mogelijk eenzelfde effect opleveren als roeren. 

Voor dit experiment is er 100 gram pilsmout in 500 ml water van 60°C gebracht. Het ene
bekerglas is geplaatst in het ultrasoonbad met in het bad water van 62°C. Het andere bekerglas is geplaatst op een magneetroerder met een roermagneet. 

Tijdens het experiment bleek dat beide manieren niet volgens verwachting werkten. Door het ultrasoon zakten de vaste delen snel naar beneden, waardoor er een dikke, compacte laag onderin het bekerglas ontstond. Vanwege het experiment, is er gekozen om elke 5 minuten eenmaal rustig door te roeren. Natuurlijk in continue aanwezigheid van de ultrasoonvibratie. 

De maisch in het bekerglas op de magneetroerder was te dik, waardoor de magneet niet rond kwam. Ook hier is op dezelfde manier elke 5 minuten rustig geroerd. Tussendoor geen roerbewegingen. De temperatuur is op orde gehouden door het verwarmen door de magneetroerder. Ideaal is het niet, want de warmte schiet snel door. Met wat kunst -en vliegwerk is er tot een redelijk stabiele temperatuur, zonder uitschieters gekomen. 

De resultaten zijn opmerkelijk. Een overzicht van de Brixmetingen en temperaturen zijn in onderstaande tabel weergegeven.  


De Brixresultaten van het ultrasoon maischen liggen tijdens het hele maischen lager dan bij het handmatig roeren. Het meten van het Brixgehalte was lastig, omdat er veel troebelheid was en de lijn op de refractometer minder goed te zien was. Na het maischen is het wort gescheiden van de bostel en is er met een densimeter (oftwel een dobber) gemeten. Het verschil in dichtheid werd hier ook duidelijk. Het handmatig maischen levert een SG van 1044 op, ultrasoon maischen komt op 1040 uit. 

Een opvallend verschil tussen beide methodes is het verschil in temperatuur. Bij het ultrasoon maischen ligt de temperatuur 2°C lager. Het andere verschil was de mate waarin de vaste delen bezinken. De trilling van het ultrasoonbad zorgt ervoor dat de vaste delen sneller inklinken. 

De maischtemperatuur heeft een invloed op de efficiëntie van omzetting, en door het verschil in temperatuur is de opzet niet consequent en kunnen de resultaten geen doorslag geven, omdat de opzet door de positieve invloed van de temperatuur en de negatieve invloed van de 'compactheid' van de maisch niet meer zuiver is. Zoals elk proefschrift eindigt met de conclusie dat dit een startpunt biedt voor meer onderzoek, zo eindigt dit stuk ook.

donderdag 19 maart 2020

Funky Boss | Witte Wijn Wilde

Het was alweer een tijdje geleden dat er een Belgisch bier uit de ketels was gekomen en dan vergeet je hoe geweldig de meeste Belgische giststammen ook alweer zijn. De US-05 en gelijkaardige gisten zijn in vergelijking maar oersaaie grijze muizen. Inmiddels staat er hier een Fantôme saison rustig na te gisten. Het is echt een heksenbrouwsel met een saisongist, korianderzaad, paradijszaad en curaçao. De 'funkiness' komt van de slurry uit een Magic Ghost van Fantôme die Saccharomyces, Brettanomyces en melkzuurbacteriën bevat. Met deze toevoegingen is het een typisch Belgisch bier en klopt het ondanks alle buitenissige ingredienten van alle kanten. Alleen van de geur die uit het gistvat komt, wordt ik al heel blij. En ja, ik besef me ook wel dat dit heel erg nerdig klinkt. Met de neus in het vat, probeer ik de bijdrage van de verschillende toevoegingen te onderscheiden, maar deze lopen in elkaar over en versterken elkaar ergens. Het is lastig te omschrijven en ik kom over het algemeen niet veel verder dan fruitig, citrus, hoppig en Brett. 

Voor dit volgend bier wil ik graag weer een echte Belg brouwen, maar dan met een experimentele twist. Het moet een lichte saison worden met Brett en lagering op eiken met witte wijn. Het recept is losjes geïnspireerd op een session saison van de MadFermentationist.


Het recept

 

Een ander bier, de Mineur Pale Ale was met slechts 3,5% alcohol niet dun of waterig. Persoonlijk denk ik dat dit voor het grootste deel te wijten is aan de toevoeging van de roggemout en boekweitmout, de ruwe tarwe en de laagalfahop aan het begin van de kook. Deze toevoegingen geven het mondgevoel een flinke boost. Die wijsheid wil ik in dit bier ook gebruiken. In dit recept zullen deels deze maatregelen ook worden verwerkt. Ik vind de boekweit erg fijn van smaak, het geeft een mooie notige, granige en misschien een licht vettige smaak. 

Het bitter komt van de laagalfa East Kent Goldings en de aromahop is de Hallertau Blanc. Een hopsoort die zou moeten lijken op de Nelson Sauvin met gooseberries en gras zoals in een Sauvignon Blanc.

De hoofdvergisting wordt gedaan met de WLP510, de Bastogne Ale van White Labs. Dit is de stam die door Orval wordt gebruikt. Ze gebruiken de gist daar voor de hoofdgisting en deze bevat geen Brett, deze komt er bij de paters pas tijdens het bottelen in. 
De Bastogne Ale is een gist die goed gebruikt kan worden voor bieren met een hoge begindichtheid en levert een droog bier met een lichtzurige afdronk. De smaak is fruitig en matig in de kruidige fenolen (POF+). De stam is tolerant tot 15% alcohol en heeft een vergistingsgraad van 74 tot 80%. 

Na de hoofdvergisting wordt er een Brett Claussenii toegevoegd. Dat is dezelfde als bij Orval (ik voel een kloonpoging aankomen). Tegelijkertijd wordt het eiken er bij gedaan. Ik ga uit van 50 gram eikensnipper die in Chardonnay hebben gelegen voor minimaal 2 weken. Er zijn mensen die in deze gevallen de snippers en de drank in het bier gooien, maar ik las laatst dat er tannines in de drank oplossen als er langer dan 2 weken contact is geweest. Hierdoor zou het bier trekkerig en droog smaken. Dus het plan is om het eiken eerst op 140 graden te toasten en dan in een ruime hoeveelheid Chardonnay te zetten. Na 2 weken afgieten en alleen het eiken toevoegen.

Het verwachte eindresultaat is dan een droge, kurkige smaak met duidelijke Brettsmaken. Daarachter is een subtiele witte wijnsmaak met eiken aanwezig. Smaakvol en doordrinkbaar. 

Aantal liters------- : 12 liter
Gewenst begin SG---- : 1056
Brouwzaalrendement-- : 70 %
Totaal brouwwater--- : 18.8 liter
Spoelwater---------- : 6.84 liter
Maischwater--------- : 12 liter
Kooktijd------------ : 60 minuten
Berekende kleur----- : 8.6 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 25 EBU (Tinseth)



83%    2627 g Pilsmout 3 EBC                    3    EBC   
10%      316 g Boekweit                             4    EBC   
7%        221 g Ruwe tarwe                         4    EBC 

35m/67°C Maischdikte is: 3.85 L/kg
20m/73°C Maischdikte is: 3.85 L/kg
1m/78°C Maischdikte is: 3.85 L/kg



15 g  4.2 %az  60 min P Kent Golding                  
10 g  7.9 %az  15 min P Hallertauer Blanc
15 g  7.9 %az  5 min P Hallertauer Blanc
 

Gistsoort: WLP510 Bastogne Ale
Na de hoofdvergisting: Brett Bruxellensis

50 gram eiken met Chardonnay

Bij het bottelen was de dichtheid 1006, wat neerkomt op een vergistingsgraad van bijna 90%. Misschien nog niet helemaal klaar dus. Voor de zekerheid met 4 gram suiker per liter gebotteld. De proefnotitie is HIER te lezen.
 

woensdag 5 september 2018

Brouwerij de Molen | Weer en Wind BA kloon

De barrel aged bieren van de Molen behoren tot de beste van de wereld. Een van de bieren die alleen in een 'gebarrelde' versie bestaat, is de Weer en Wind B.A. Dit is een 'Barley Wine-ish' bier zoals ze het zelf noemen, wat betekent dat er veel alcohol, een volle body en een redelijke hopbitter aanwezig is. Net als bij de kloonpoging van de Hel en Verdoemenis, is er voor de kloonpoging van dit bier uitgegaan van het etiket en informatie van het internet en de brouwer zelf. 

Bij het zoeken op internet kwam ik tot de ontdekking dat dit bier in de loop van de jaren veranderd is. In de beginperiode, geen idee vanaf welk jaar, bevatte het bier 16,2% alcohol en een stevige bitterheid van 51 EBU. In 2017 (vermoed ik) is het alcoholpercentage flink naar beneden bijgesteld tot 12.7% en de bitterheid naar 28 EBU. De Saaz hop heeft toen het veld moeten ruimen en er is sindsdien alleen Premiant als bitterhop gebruikt. De kleur is wel hetzelfde gebleven. 

Op het etiket van het bier dat ik afgelopen week kocht staat 10.7% alcohol, 27 EBU bitterheid en een kleur van 44 EBC. Dus weer een stapje minder alcohol en in kleur. Het ligt voor de hand dat het  alcoholpercentage lager is geworden door een verandering van receptuur, maar kan natuurlijk ook door het vervliegen van de alcohol tijdens het lageren op hout. De bitterhop is veranderd in Zeus. Deze hop wordt altijd in een adem genoemd met Columbus en Tomahawk en zouden nagenoeg allen hetzelfde moeten zijn (als in CTZ hop). 



Hoe dan?


Het etiket vermeld dat er pilsmout en caramelmout wordt gebruikt. Als je kijkt naar andere etiketten van de Molen, staat er altijd caramalmout, nooit crystalmout. Nu worden die termen vaak door elkaar gebruikt, en ik denk dat het bijvoorbeeld weinig uitmaakt of er caramunich 120 EBC of aroma 150 wordt gebruikt. Sowieso voor de kleur, maar ook voor de smaak. De tweede zou iets moutiger smaken. Om het zeker te weten heb ik er een email aan de brouwerij aan gewaagd. Na een week had ik antwoord:

Fijn dat je zo enthousiast bent over ons bier! Daar doen we het voor.
Inderdaad, we geven geen recepten vrij, maar een dergelijke vraag over mout kunnen we best beantwoorden hoor. We gebruiken voor Weer & Wind een Cara120 mout van Dingmans, verder geen andere caramelmouten. Voor de productspecificatie daarvan kun je hier terecht:
https://sbi4beer.com/caramel-120-md.html

Ik hoop dat je daarmee weer iets verder komt!

Met vriendelijke groet, kind regards,
Brouwerij de Molen B.V.


 Dat vind ik echt geweldig dat een brouwer de tijd neemt om dit te mailen. Als ik eens kijk naar de kleur en ik ga spelen met alleen pilsmout en een caramout van 120 EBC, heb ik wel veel nodig om tot een kleur van 44 EBC te komen. Ik had verwacht dat er ook een andere 'caramout' wordt toegevoegd, bijvoorbeeld met een special-B. Met alleen de cara120 mout wordt het een recept zoals ik het zelf niet snel zou brouwen. Met 17% van deze mout in de stort, bereik ik de 44 EBC.

Het hoppen gebeurt alleen  met een bitterhop, dus alleen aan het begin van het koken wordt er een dosis Zeus (Columbus) hop toegevoegd tot 27 EBU (berekend). 

Voor de gist is vermeld het etiket een top fermenting yeast, dus dat is een vraagteken. Doorgaans worden er bij dit soort bieren geen gisten gebruikt die ofwel fruitig, droog of phenolische smaken opleveren. Tijdens een rondleiding is mij vertelt dat er een American Ale-achtige gist voor de meeste Molenbieren wordt gebruikt. Een aanwijzing zou uit de vergistingsgraad van het bier gehaald kunnen worden. Een begindensiteit van 26.2°Plato betekent een dichtheid van 1.111. Met deze dichtheid en het alcoholpercentage kunnen we de einddichtheid berekenen, en die komt uit op 1.040. Niet echt een hele strakke uitvergisting dus met een vergistingsgraad van 64%. De vergistingsgraad wordt over het algemeen lager wanneer er veel donkere moutsoorten worden gebruikt. Dit betekent dat er gewoon een dikke giststarter met US-05 kan worden gemaakt.

De interessante smaak van dit bier wordt gevormd tijdens het lageren op een bourbon vat, dus dat wordt eigenlijk het moeilijkste aan dit bier. Door de beperkte oxidatie in het eiken vat worden er allerlei subtiele smaken gevormd, waarbij ook de bourbon en het hout ook bijdragen. Op een hobbybrouwschaal is dit voor mij niet te doen, maar er zal zeker een tijd met eikensnippers met whisky worden gelagerd. 

Het recept

 

Eigenlijk is het recept nu niet meer heel lastig. Hier het recept. 

Biertype------------ : D Barley Wine             
Aantal liters------- : 15 liter
Gewenst begin SG---- : 1111
Brouwzaalrendement-- : 81 %
Totaal brouwwater--- : 23.55 liter
Spoelwater---------- : 0 liter
Maischwater--------- : 23.55 liter
Kooktijd------------ : 60 minuten
Berekende kleur----- : 43.9 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 27 EBU (Tinseth)


83%  5630 g Pilsmout 3 EBC                    3    EBC  

17%    1153 g Caramunich                       123  EBC   

25 g  12.6 %az  60 min B Columbus                      

Fermentis Safale US-05              

45m/62°C Maischdikte is: 3.48 L/kg
30m/73°C Maischdikte is: 3.48 L/kg


1m/78°C Maischdikte is: 3.48 L/kg

Proefnotitie

Het bier is uiteindelijk veel te moutig en heeft een moutzurige smaak. Geen hoogvlieger dus. Zoals vaker bij de Molenbieren, is de kleur op het etiket veel donkerder dan die volgens berekening zou moeten zijn. Volgende keer rond de 10% cara120, wellicht in combinatie met wat harder water (waterbehandeling). 

maandag 12 september 2016

Nocturnus - Dark Ale

Er bestaat soms een flink gat tussen drinkbaarheid en experimenteerdrift. Experimenten zijn voor Het Ferment de basis, maar soms moet er iets drinkbaarder (is dat een woord?) bier komen. Voor een hobbybierfestival wil ik iets brouwen wat Jan met de Pet ook lekker vindt, maar dat toch iets van een experiment in zich heeft. Vorig jaar stond Het Ferment er met een zeewierbier en een kruidenbier (denk aan Jagermeister light). Wat mij betreft goede bieren, maar je kunt je voorstellen dat het gros van de mensen niet heel warm liepen voor deze bieren. Mijn collega-hobbybrouwers hadden goede IPA's, blondjes en bokbieren gebrouwen, dus mijn potentiële klanten gingen graag een standje verder. Natuurlijk waren er een aantal mensen die mijn bieren fantastisch vonden, maar helaas te weinig. Dat gaan we dit jaar anders doen.

Het recept bestaat uit een kruising tussen een bockbier, dubbel en een porter. De verwachte smaak van dit bier is zoetig, vol, donker met wat donkere broodkorst en licht koffie/ mokka. De basis van pilsmout en viennamout bieden een stevige moutigheid. De Caramel 150 en Caramunich zorgen voor voldoende zoetheid en cara backbone. De koffiemout en Carafa geven een licht gebrande smaak die het bier meer Porterachtig maken. De bitterheid is vrij laag en zal de zoetheid ondersteunen. De hopsoorten zijn in deze hoeveelheden weinig uitgesproken van smaak of hoppigheid. De gist geeft een kruidige, licht fruitige smaak die het bier richting een Dubbel trekt. De eerder genoemde bierstijlen zijn allen vertegenwoordigd. Om het bier nog een experimenteel tintje te geven, zullen er eikensnippers geweekt in rum worden toegevoegd.

Het recept

          
Aantal liters------- : 25 liter
Gewenst begin SG---- : 1056
Brouwzaalrendement-- : 72 %
Totaal brouwwater--- : 45 liter
Spoelwater---------- : 20 liter
Maischwater--------- : 25 liter
Kooktijd------------ : 60 minuten
Berekende kleur----- : 31.9 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 22 EBU (Tinseth)


55%   3540 g Pilsmout 3 EBC                    3    EBC   

33%   2124 g Viennamout                        6    EBC   
8%      515 g Karamelmout 150 EBC         150  EBC   
2%      128 g Caramunich                         120  EBC   
1%        64 g Chateau Cafe                      200  EBC   
1%        64 g Carafa I                               600  EBC   

Galena                         25 g  9 %az  60 min   
Hallertauer Mittelfrüh 50 g  3 %az 5 min 
Rum geweekte eikensnippers 25 gram 5 dagen


Gistsoort: WLP530 Abbey Ale                   

25m/62°C Maischdikte is: 3.9 L/kg
20m/73°C Maischdikte is: 3.9 L/kg


Aanbevolen post

Overzicht van recepten | Het Ferment