Posts tonen met het label kloonbier. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kloonbier. Alle posts tonen

dinsdag 3 oktober 2023

Original Smokey - CloneFish

Afgelopen weekend heb ik een 'Original Smokey' van brouwerij de Kromme Haring gedronken. Een prachtig bier met in de eerste plaats een goed rokerig karakter natuurlijk, aangevuld met een gebrande toets en lekker vol. Echt zo'n lekker winterbier dat je goed kan nippen en waarbij elke slok weer een beleving is. 

Dit bier was het eerste bier van de brouwers van de Kromme Haring en heette
toendertijd Barracuda. T
ijdens de Dutch Beer Challenge van 2018 is er een gouden medaille mee behaald. Nu heet het bier The Original Smokey en is men weer naar het eerste recept terug gegaan. 

Na het drinken van dit bier heb ik in een opwelling een mail naar de brouwerij gestuurd. Niet met de vraag of ik het recept zou mogen hebben, maar wat algemener en meer een manier om met de antwoorden een recept uit te puzzelen. Dat is toch het leukst vind ik. De vragen waren:

1) klopt de volgorde van ingrediënten, als in volgorde van % gebruikt in de stort? 
2) ligt de hoeveelheid rookmout onder of boven 15%?
3) is er waterbehandeling toegepast? 

De vragen waren zo gekozen dat ik in ieder geval de moutstort met enige zekerheid kon bepalen. Dit was voor mij het belangrijkst. De gebruikte hoppen zijn behoorlijk veranderd in de tijd had ik al gezien op de etiketten en internet en sowieso zal in een Porter de hop niet allesbepalend zijn. En ook de gist wist ik al, omdat deze werd genoemd op het etiket, de US-05. 

En warempel!, ik had de volgende dag al een antwoord binnen van de heer Stephen Grigg, de hoofdbrouwer van de Kromme Haring. Hij had meer dan mijn vragen beantwoord en bijna het hele recept op een presenteerblaadje gegeven. De moutstort had ik nu compleet, dus vraag 1 en 2 zijn beantwoord:


 En ook de watersamenstelling is volledig aangeleverd. Ik zal even gaan puzzelen met het water wat hier uit de kraan komt. De oplettende lezer van deze blog weet inmiddels dat donkere bieren hier wat extra waterbehandeling nodig hebben om de pH goed te krijgen. Daarmee wordt het bier ronder van smaak en minder scherp gebrand. 



Nu alleen nog de hop. Op het blikje dat ik hier dronk stond Columbus en Willamette vermeld. Volgens de website van de Kromme Haring gaat er HBC682, Willamette en UK Goldings in en volgens de site van Melgers drankhandel alleen HB682 en Willamette. Dit laatste is misschien gewoon incomplete informatie. Voor de laatste versie geloof
 ik dat het blikje dat ik had, de juiste informatie geeft. Untappd weet mij te melden dat de bitterheid 58 IBU is. Ook mooi meegenomen! 


Het recept

Tijd om met deze informatie een recept in elkaar te zetten! Met zoveel hulp is het eigenlijk niet moeilijk om een goede kloon te maken. 

Batchvolume: 17 L
Kooktijd: 60 min
Maischwater: 22.76 L
Spoelwater: 4.28 L
Totaal water: 27.04 L
Kookvolume: 21.75 L
SG voor koken: 1.070
Begin SG: 1.083
Eind SG: 1.018
IBU (Tinseth): 49
BU/GU: 0.58
Kleur: 115 EBC

Maischen
Temperatuur 
65 °C — 45min
72 °C — 20 min


Mouten 
2.7 kg (41.2%) —  Pale Ale mout — Graan — 8.5 EBC
1.7 kg (25.9%) — Rookmout — Graan — 8.1 EBC
650 g (9.9%) —  Caramalt — Graan — 50 EBC
650 g (9.9%) — Munich Dark — Graan — 145 EBC
360 g (5.5%) — Weyermann Carafa III — Graan — 1035 EBC (300 gram)
360 g (5.5%) —  Chocolate mout— Graan — 985 EBC (300 gram)


Overige 
140 g (2.1%) — Demerara — Suiker — 3.9 EBC


Hop 
25 g (42 IBU) — Columbus (Tomahawk) 14% — Koken — 60 min
30 g (7 IBU) — Styrian Goldings 5.4% — Koken — 10 min

Vergisten
US-05
Hoofdvergisting — 20 °C — 14 dagen

De proefnotitie is hier te lezen. 

donderdag 28 maart 2019

Hel & Verdoemenis - Aguardiente Barrel aged

In 2013 heeft brouwerij De Watertoren een artikeltje geschreven over een kloon van een van de beste imperial stouts van de wereld: De Hel & Verdoemenis van de Molen. Het recept is door meerdere brouwers nagemaakt en de gelijkenis is goed aanwezig. Een bijzondere reden voor het brouwen is dat we een eiken vat aangekocht hebben met meerdere personen en het zou zonde zijn om zo'n mooi recept dan in de la te laten liggen. 

Over welk vat zijn wat discussies en twijfels geweest, het aanbod is namelijk behoorlijk overweldigend. Van diverse whisky's, lowland, highlands, speyside, met allerlei leeftijden, port, wijn, tequila, armangnac, cognac, te veel om op te noemen. Uiteindelijk hebben we gekozen voor een aguerdientevat. Dat klinkt wel bijzonder dus dat moet wel lekker zijn.  Nu blijkt dat eigenlijk gewoon een soort ouwe jenever te zijn, maar wel helemaal uit Portugal. Schone alcohol gelagerd in een vat. Toch niet echt een teleurstelling, het verschil met jenever is dat aguardiente van druiven wordt gemaakt. In Portugal bestaat een lange traditie van brandewijn stoken vanwege de productie van port. Zoals je misschien wel weet is port rode wijn versterkt met alcohol. Voor aguardiente worden de beste druiven gebruikt. Goed en smaakvol spulletje dus. Een snelle zoektocht op internet levert me slechts eén commercieel bier op dat is gelagerd op dit spul. Toevallig een Nederlands bier, de Brok in de Keel, een dark strong ale van de Bronckhorster brouwerij. Acht maanden gelagerd op het vat, mooi om te weten.

Wat doet dit met de smaak? 


De smaak van een dergelijk vat is naar verwachting niet zo sterk als bijvoorbeeld een port of een whisky, maar het mag best subtiel worden. Het bier heeft van zichzelf al best veel smaak en zal door de drank en het hout ook smaak opnemen en ontwikkelen. Daarnaast zal de beperkte zuurstofdoorlaatbaarheid van het hout een gecontroleerde oxidatie opleveren. Hierdoor verandert de smaak van het bier. Commerciële brouwers doen over het algemeen vrij mysterieus over het lageren op hout, maar het meest geheimzinnige wat er gebeurt, is dat een flesje na een half jaar ineens zes euro kost. 

De contactduren variëren bij de commerciële jongens van een paar maanden tot een paar jaar. De resterende drank in het vat is natuurlijk snel opgenomen in het bier, maar voordat deze drank echt aansluit bij het bier en de veranderende smaak van het bier, kan wel een tijdje duren. Daarnaast verdampt er ook nog vocht uit het vat. Voor dit bier wordt een half jaar aangehouden. Mede door de relatief grote hout-tot-bierverhouding kan het bier snel rijpen. Het vat wordt hierbij op een locatie gelegd die geen enorme temperatuursverschillen tussen dag en nacht heeft. Tussentijds kunnen we proeven, maar de bedoeling is over een half jaar klaar en op fles, precies op tijd voor de winter. Zie je het al voor je? Open haard, een goed boek en een verwarmende stout van 10%? 

Het vat heeft een inhoud van 100 liter. Best veel natuurlijk, maar we hebben de hobbybrouwkrachten gebundeld en dan komen we echt ver. Iedereen brouwt zijn eigen deel, het vullen doen we met z'n allen. Het vat is redelijk recent geleegd en zover het te zien is, is deze nog goed vochtig aan de binnenzijde. Het duurt nog even voordat we gaan vullen, dus in het vat legen we nog een fles Aguardiente. Af en toe een beetje rollen, dan gaat het vat niet lekken. In het vat gaat een bier met een procent of 10. Bij voorkeur uitvergist, dus met zo weinig mogelijk gist of ander bezinksel in het vat. 


Het recept 

 

Aantal liters------- : 10 liter
Gewenst begin SG---- : 1101
Brouwzaalrendement-- : 70 %
Totaal brouwwater--- : 15.7 liter
Spoelwater---------- : 1.0 liter
Maischwater--------- : 14.7 liter
Kooktijd------------ : 90 minuten
Berekende kleur----- : 158.6 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 97 EBU (Tinseth)

70% 3722 g Pale alemout                      5.5  EBC   

12%   638 g Brown malt                        200  EBC   
8%     425 g Caramunich                        123  EBC   
5%     265 g Chocolademout                     900  EBC   
5%     265 g Carafa special ontkaft III        926  EBC   

55 g  7.5 %az  90 min B Northern Brewer (D)            
55 g  4 %az     75 min B Saaz (CZ)                     
 

Gistsoort Fermentis Safale US-05              

60m/62°C Maischdikte is: 2.76 L/kg
30m/73°C Maischdikte is: 2.76 L/kg

1m/78°C Maischdikte is: 2.76 L/kg

 

De proefnotitie van dit bier staat hier.

 

vrijdag 19 mei 2017

Proefnotitie Veense Zot - De invloed van gist

Het opkweken van gist uit een commercieel bier is vaak handig als je een kloon van een bier wilt brouwen of in ieder geval de smaak wilt benaderen. Helaas is het soms lastig te bepalen of in de fles de echte gist of een bottelgist aanwezig is. In het geval van een bottelgist, is de gebruikte hoofdgist eruit gefilterd en vervangen voor een verse, betrouwbare gist voor de nagisiting op fles. Deze gist heeft vaak andere eigenschappen dan de hoofdgist. Een manier om er achter te komen met welke gist je te maken hebt, is door de fles leeg te schenken en een klein beetje appelsap of wort  in de fles te schenken. Uiteraard met de nodige hygiënestappen. Dek de fles af met een aluminiumfolie en wacht enkele dagen. Wanneer er schuim op de vloeistof zichtbaar wordt, is er activiteit. De beste manier om in te schatten of de juiste gist aanwezig is, is door te ruiken. De geur moet goed in de richting van het origineel liggen. Wanneer dat zo is, biedt dit nog steeds niet de zekerheid, maar je bent al een eind in de goede richting. De enige manier om er echt achter te komen is door de gist  verder op te kweken en er een bier mee te brouwen. 

Voor de kloon van de Brugse Zotte is de gist volgens bovenstaande beschrijving tot leven gewekt. De gist rook goed en tijdens de vergisting was de geur goed gelijkend met het origineel. Met hetzelfde wort zijn er 3 soorten gist gebruikt; de opkweek van de Brugse Zot, M41 Mangrove Jack's en Wyeast 1318 British Ale.  Hieronder zijn de proefnotities van deze bieren weergegeven.

Veense Zot
Uiterlijk:  Stabiel en dik schuim. Mooie gele kleur met iets mist.
Geur: iets scherp, fenolisch. Licht hoppig met een nobele geur. Iets citrus in de neus.
Smaak: Prikkelend, kruidig met lichte koriander en kruidnagel. Het bier lijkt wel meer een Leffe blond dan een Brugse Zot.
Mondgevoel: zacht mondgevoel.
EindSG 1013 | Alc% 7.4 | Vergistingsgraad 80.5 % 

Mangrove Jack's M41
Uiterlijk: Stabiel en dik schuim. Mooie gele kleur met iets mist.
Geur: Kruidig met veel kruidnagel, peper. Minder scherp dan de zotkloon.
Smaak: Kruidig, kruidnagel, kurk, banaan?  De bitterheid is aan de hoge kant voor de einddichtheid, het bier smaakt iets te bitter.
Mondgevoel: het bier is droger, waardoor het bier minder zacht is dan met de zotgist. 
EindSG 1010 | Alc% 7.8 | Vergistingsgraad 85.0 %

London Ale WY1318
Uiterlijk: Stabiel en dik schuim. Mooie gele kleur met iets mist.Lijkt iets donkerder dan de andere bieren.
Geur: Door drooghoppen is dit bier mooi hoppig. De Saaz geeft het bier een kruidige en harsige nobele hopgeur. De gist geeft een prettig fruitig karakter.
Smaak: De hop overheerst in dit bier. Het nobele karakter van de hop geeft het bier een idee van een Tsjechische pils of Europese IPA.
Mondgevoel: De body is hoog, maar door de hoppigheid is het bier goed in balans. Iets plakkerig.
EindSG 1017 | Alc% 6.9  | Vergistingsgraad 74.6 %



De smaak van de bieren is verschillend. De smaak van de Brugse Zot is kruidig maar heeft een scherp randje. De M41 is meer een saison en eigenlijk iets te droog en daardoor te bitter. De WY1318 gist geeft het bier een prettige fruitigheid die goed combineert met de nobele hop.
De invloed van de gist is goed te proeven. Hetzelfde wort met andere gistenstammen geeft een andere smaak aan het bier.  Daarbij geldt ook dat door een wisselende vergistingsgraad een bier een andere balans kan krijgen. Een verdere uitvergisting kan betekenen dat het bier als te droog of te bitter wordt ervaren. Bij het bedenken van een recept of ontwikkelen van een bier is de keuze van de gist belangrijk voor de smaak, maar ook voor de balans en beleving van bitterheid, mondgevoel en plakkerigheid.

woensdag 3 mei 2017

Proefnotitie: Tsjeeses kloon

De proefnotitie van de Tsjeesus kloon heeft even op zich laten wachten. Vooral omdat ik het bier nergens kon vinden. En toen ik het gevonden had, was het me te duur. Tijdens een bezoek aan Belgie stond daar de Tsjeeses Bourbon barrel aged versie. In het verleden heb ik de port barrel aged versie gedronken en die was me goed bevallen. Hier de proefnotitie van de vergelijking van de Bourbon versie en de kloon.

Tsjeeses Bourbon Barrel Aged 

Uiterlijk: Helder met inzakkend schuim. De kleur is wat donkerder dan de kloon. Door oxidatie tijdens de lagering op vaten kan de kleur donkerder geworden zijn. 

De geur is licht geoxideerd en zelfs iets metalig. Dit metalige went, maar blijft wel aanwezig. Bij walsen van het bier is er hout en een lichte zweem van bourbon te ruiken. 

In de smaak zijn het hout en de bourbon licht aanwezig. Het bier is redelijk droog, droger dan ik in gedachten had en daardoor ook wat dun. Over het algemeen is de smaak prima, maar door het metalige en dunne is het geen hoogvlieger.

Tsjeeses kloon
 
Uiterlijk: Het bier schenkt donkerder dan het origineel. Het schuim is stevig en blijft lang staan. Door het barrel aging zal het schuim minder zijn.

De geur is sterk kruidig met vooral de jamaican pepper die doorschijnt. Dit geeft een kruidigheid die lijkt op kruidnagel met licht gember, een kruidkoekachtige, peperige geur. Voor het mooie iets te sterk aanwezig. Het bier ruikt zoet en vol en heeft een licht scherp randje van de vergisting.

De smaak is zoetig en redelijk plakkerig. Uit mijn geheugen is de Port barrel Tsjeeses ook vrij plakkerig, in tegenstelling tot de barrel aged versie. In de smaak is het kruidige ook sterk aanwezig. De kruidnagel en ook licht gember is aanwezig en lijkt een licht pittige tinteling op mijn tong te geven. Het kruidige is naar mijn mening te sterk aanwezig. Het karakter van de Pixie gist die later van brouwerij De Leyert bleek te zijn, heeft een gelijkend licht fruitige smaak. Door de volle body en kruidigheid van het bier is het echter lastig vast te stellen.

De kloon komt niet in de buurt van de bourbon barrel aged versie. Ik moet nog maar eens op zoek naar de Port aged versie en de vergelijking maken.




vrijdag 21 april 2017

Veense Zot Blond

Het is altijd leuk om een kloon van een bier te maken. De Brugse Zot is een bier dat misschien niet direct op mijn boodschappenlijstje staat, maar blijkbaar is het net als de Karmeliet tripel en Pauwel Kwak een bier dat door vele mensen wordt gewaardeerd. Toegegeven, bij het kritisch proeven van dit bier valt de prettige doordrinkbaarheid en lichte citroenige toets goed in de smaak. De aanleiding voor het klonen is de vraag of we voor een veiling voor het goede doel een bier willen brouwen.


Eigenschappen

Wat kunnen we vinden op het internet over dit bier? Daar kunnen we vrij kort over zijn: Erg Weinig. Over de mout, hop of gist wordt weinig gemeld. Met een zweem van geheimzinnigheid kan er nog net vanaf hoeveel soorten mout en hop er wordt toegevoegd.


Op Internet staat het volgende: Brugse Zot Blond is een goudblond bier met een rijke schuimkraag en een fruitig en kruidig aroma. Het bier wordt gebrouwen met vier verschillende moutsoorten en twee aromatische hopvariëteiten die het bier een unieke smaak geven. De smaakbeleving neigt naar een zekere bitterheid. In het complex karakter vallen ook citrusachtige toetsen te ontdekken.  

Dat schiet lekker op dus. Dan maar een mail aan de brouwerij. Na 2 weken nog geen antwoord. Dat lag, gezien de geheimzinnigheid over het recept, wel een beetje voor de hand. Jammer, maar helaas.


Dan maar zelf wat bedenken: Vier verschillende moutsoorten klinkt als een overdreven hoeveelheid voor een bier dat het niet perse van de moutsmaken of moutigheid moet hebben. Wanneer we even logisch nadenken en proeven komen we er wel uit. Er zit zeker pilsmout in, nu nog 3 mouten te gaan. De andere mouten zijn lichtgekleurd, dus dat sluit al een aantal soorten uit. Ik denk het eerst aan een carapils, licht in kleur en voegt  body toe. Daarnaast een tarwemout. Ook licht in kleur en naar mijn ervaring zorgt dit voor een iets milder mondgevoel. De vierde moutsoort is een gok, een paar procenten munichmout is mogelijk, maar het bier is best wel licht van kleur, dus dat zal niet. Op het etiket wordt er niet gesproken over 'vreemde' granen, dus er zal geen spelt, haver of rogge in zitten. Dan misschien een deel palemout. Bij het proeven van het bier valt de moutsmaak of moutigheid niet echt op, de gist en wellicht de hop zijn de smaakmakers in dit bier. Dan wordt het palemout. 


Er worden twee aromatische hopsoorten gebruikt. Nu kan dit in theorie nagenoeg elke hopsoort op deze aarde zijn, maar ik gok op een Saaz en Challenger. Het hoparoma is van ondergeschikt belang in dit bier, dus gewoon gaan. Andere optie kan nog Stryrian Goldings en Saaz zijn. Of voor een extra citroen of limoensmaak een Amarillo of Citra (niet perse citroenachtig maar toch).  

Het bezinksel van de gist is opgekweekt. Op het hobbybrouwforum is er door een aantal personen een goed gelijkend bier mee gebrouwen. Na een dag of 4 was er ineens een schuimlaag op de starter te zien en het rook naar bier. Niet zuur dus. De ene helft van het bier zal met deze gist worden vergist, de andere helft met de Belgian Ale M41 van Mangrove Jack's. 

Het recept           

Aantal liters------- : 30 liter
Gewenst begin SG---- : 1067
Brouwzaalrendement-- : 80 %
Totaal brouwwater--- : 47.1 liter
Spoelwater---------- : 11.1 liter
Maischwater--------- : 36 liter
Kooktijd------------ : 60 minuten
Berekende kleur----- : 9.5 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 20 EBU (Tinseth)


52%   4253 g Pilsmout 3 EBC                3    EBC   
33%   2699 g Pale alemout                   5.5  EBC
6%      490 g Kristalsuiker                     0    EBC   
5%      408 g Tarwemout                       3    EBC  
4%      327 g Carapils (D)                      2.5  EBC   
  
30 g  8 %az  60 min Challenger                     
15 g  3.1 %az  10 min Saaz (CZ)                      
15 g  8 %az  10 min Challenger                     
10 g  3.1 %az  5 min Saaz (CZ)                     

Gist:

1) Opkweek van Brugse Zot (giststarter);
2) Mangrove Jack's M41 Belgian Ale.
              
30m/62°C Maischdikte is: 4.4 L/kg

30m/73°C Maischdikte is: 4.4 L/kg

Aanbevolen post

Overzicht van recepten | Het Ferment