Klatergoud - Urtype pils

Op naar de volgende uitdaging: Urtype Pils. Een urtype is naar mijn mening een wat voller, iets sterker in alcohol en wat bitterder pils. Een bier van dit type heeft nog steeds een vrij laag alcoholgehalte maar door het gebruik van wat andere mouten naast de pilsmout, is het bier moutiger, voller en zoeter. Het evenwicht wordt verkregen door naast de vollere body, wat meer bitter te geven. Onderstaand recept zal een voortzetting zijn van het vorige versie van Brouwerij De Watertoren, maar dan met een andere gist.

Overwegingen

Het uitgangspunt is een vrij bittere pils met een wat vollere body. Belangrijke afwegingen bij een ondergistend bier zijn:
1) Gist;
2) Mout;
3) Watersamenstelling.

Gist
Tegenwoordig zijn er best veel ondergistende stammen te krijgen. Natuurlijk zijn er de Wyeast en White labs, maar ook in het korrelgistsegment is er een flinke uitbreiding geweest de laatste jaren. Denk aan Lallemand, Mangrove Jack's, Fermentis en Mauribrew.

Omdat ik een Czech lager (of Bohemian lager) wil maken heb ik de keuze uit WY2278 Czech lager of de Mangrove Jack's Bohemian Lager M84. De Czech lagergist heeft de reputatie om wat zwavel te geven, maar dit hoort wel bij dit biertype. De Bohemian Lager is een korrelgist en volgens berichten op fora, kan het lang duren voordat deze start en dan vanaf een temperatuur van 14°C. 

Wyeast 2278 XL Czech Pilsner
Een klassiek Tsjechisch pilsgist voor een pils met een droge doch moutige afdronk. De perfecte keuze voor pilsbieren en bokbieren. Inhoud: 125 ml (inclusief voedingsbodem). Goed voor gebruik in de volgende bierstijlen: Czech Pale Lager, Czech Premium Pale Lager, Czech Amber Lager, Czech Dark Lager, Historical Beer: Pre-Prohibition Lager.

Mangrove Jack's  Bohemian Lager M84
Ondergistend, pils-stam geschikt voor Europees pils en pilsner stijl bieren. Geschikt voor Duits / Bohemian pils en alle andere pils stijlen, Duits bockbier etc. Een lageringsperiode van slechts vier weken geeft een aanvaardbaar bier, maar kies voor een lageringsperiode van zes tot acht weken om rijker en zachter te verkrijgen met meer verfijnde smaak en aroma.
Uitvlokking: Hoog
Alcohol tolerantie: Medium
Optimale temperatuur : 10 tot 15 graden.

Ik kies voor de vloeibare gist, omdat dit doorgaans de beste resultaten oplevert. De korrelgist dient als backup. De vloeibare gist is in stappen opgekweekt naar 3 liter. Dit is wellicht aan de lage kant, maar het is wel echt een goede laag gist.

Mout

Voor dit bier heb ik als basis gekozen voor de Weyermann Bohemian pilsnermout. Een vloergemoute versie van pilsmout. Bij het proeven van de mout valt op dat de mout heel erg knapperig is. De smaak is licht, biscuitachtig en heeft geen smaak van kaf. Dit laatste proef ik bijvoorbeeld bij pale mout of munichmout wel. Ik wijt het aan een iets fijnere korrel en minder groot kafdeeltje van de bohemian. De methode van mouten en gerstras zal ongetwijfeld ook uitmaken.

Er zijn veel recepten te vinden voor pilsbieren waarbij alleen maar pilsmout wordt gebruikt, maar de bedoeling is om een wat voller, moutiger bier te maken. Hiervoor is er een klein deel munichmout toegevoegd. Dit

Water

Wanneer we dit bier helemaal volgens de Tsjechische traditie zouden maken, moeten we het water helemaal vanaf demi (RO) water opbouwen. Het Plzen/Pilsen water heeft een hele lage tijdelijke hardheid en bevat weinig sulfaten. De verhouding tussen sulfaten en chloride is 1:3.5. Wanneer deze verhouding in een bier wordt gebruikt, zal dit een redelijke bitterheid opleveren. De mineralen die typisch zijn voor de Plzen omgeving zijn hieronder weergegeven. 

	Plzn	NL
Calcium	7	29
Sulfaten	5	34
Magnesium	2	12
Natrium	2	45
Chloride	5	62
Carbonaten	25	15

In de NL kolom zijn de waarden weergegeven die uit mijn kraan stromen. Weinig overeenkomsten zo. Van mijn werk kon ik 10 liter RO water meenemen. In een online waterbehandelingssoftwareprogrammaatje kom ik dan nog steeds veel te hoog op ongeveer alles uit. Volgens mij worden in dit programma ook de mineralen uit de mout meegenomen.  Ik snap het even niet meer. Je kunt nu natuurlijk van alles gaan toevoegen, maar ik heb het voorlopig op 2 ml melkzuur en 4 gram calciumchloride gehouden. De pH komt dan op 5.4 uit, dus goed. Verder geen idee, maar ik ga dit een keer uitzoeken. Dit blijft voor mij een blinde vlek.

Het recept

 
Aantal liters------- : 20 liter
Gewenst begin SG---- : 1053
Brouwzaalrendement-- : 81 %
Totaal brouwwater--- : 31.4 liter
Spoelwater---------- : 9.4 liter
Maischwater--------- : 22 liter
Kooktijd------------ : 60 minuten
Berekende kleur----- : 10.2 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 32 EBU (Tinseth)

90%    3859 g Pilsmout 3 EBC                    3    EBC   
8%        343 g Münchnermout type 2               22   EBC   
2%         85 g Melanoidinmout                    60   EBC  
 
20 g  5.0 %az  60 min P Hallertau Spalt Select         
30 g  3.8 %az  60 min P Saaz (CZ)                      
20 g  3.8 %az  15 min P Saaz (CZ)                      
20 g  3.8 %az   5 min P Saaz (CZ)                      


Gistsoort----------- : 2278 Czech Pils                     
Gist toegevoegd als- starter:
Volume-------------- :  3 Ltr

Benediction | Rochefort 8 kloon

Onder de grote namen van het Belgisch Bier, staat, naast Westmalle, Orval en Chimay, Rochefort wel zeker in de top-10 van bieren. Volgens de website, die overigens pas in 2006 is begonnen, werd het eerste bier al in 1899 gebrouwen door de monniken. De bieren zijn de Rochefort 6, 8 en 10 en hebben een oplopend alcoholgehalte. De 6 is naar mijn smaak iets te tam, de 10 weer te alcoholisch. De Rochefort 8 heeft de beste balans tussen de smaken met aan de ene kant de gist met kruidnagel en een algemeen kruidige smaak, en aan de andere kant de donkere mouten en kandijsuiker in het bier. 
Het geheim van het bier ligt vooral in de interessante kruidigheid en de geweldige doordrinkbaarheid. Het relatief forse alcoholpercentage, zelfs van de Rochefort 6 is goed verborgen en bieden een verraderlijke doordrinkbaarheid. Alles bij elkaar, geeft dit een smaakvol en goed gebalanceerd bier. Deze eigenschappen maken dit bier erg populair en inmiddels heeft de supermarkt bij mij om de hoek het bier ook in de schappen staan en wordt het nog populairder. 

Klonen die hap!

Voor de eigenwijze brouwer is het de kunst om een goede replica van dit bier te maken. Op het forum van hobbybrouwen zijn diverse keren al kloonpogingen ondernomen om dit bier na te maken. Wanneer je alle gesprekken terugleest, zijn de recepten soms gebaseerd op inside informatie en grotendeels op proefnotities. Vooral het proeven is erg lastig; wat de een als gebrand ervaart, vindt de ander prettig chocolade-achtig of precies zoals het hoort in het origineel. Dat maakt het formuleren van het 'juiste' recept ook zo lastig. Bij de brouwers zijn er in grote lijnen twee groepen te onderscheiden, met: 
1) een kloon wat chocolademout en/of Carafa ontkaft (dehusked) bevat om zodoende een licht gebrande toets te geven en voor kleur. 
2) Het weglaten van de donkere moutsoorten en verlagen van de hoeveelheid cara120 (ook Cara-crystal of Caramunich120 genoemd). In het originele recept wordt er 11% cara120 toegevoegd en 5% Special-B.

Voor de gist wordt een opkweek van de flessengist gebruikt, de Wyeast 1762 Abbey II of soms de White Lab's WLP540 Abbey IV Ale Yeast. Deze laatste twee zijn volgens de bronnen de originele gisten. De hoppen zijn eigenlijk niet zo belangrijk, het zijn natuurlijk wel Europese hoppen, beetje Duits, beetje Tsjechisch en dan kom je vanzelf op Styrian Goldings, Hallertau Hersbrucker, Saaz,etc. 

De Trappisten

Ook de trappistenbrouwers zitten niet stil. Men heeft de maisvlokken die altijd werden gebruikt uit het recept geschrapt. De reden is dat men niet meer aan niet-genetisch gemanipuleerde vlokken kon komen. Deze informatie komt van het boek over Trappistenbrouwers van Van der Steen. De mais zou vervangen zijn door tarwezetmeel. Dat wordt toevallig ook gebruikt door Chimay. In hetzelfde boek worden de chocolademout en carafa ontkaft niet genoemd, de receptenlijst noemt alleen caramelmout, bleke mout en bastardsuiker. De schrijver heeft volgens mij overal rondgekeken en monniken geïnterviewd, dus deze informatie zou best eens waar kunnen zijn. 
De brouwers op het brouwforum die al een aantal keren een kloon hebben geprobeerd, hebben naar aanleiding van deze informatie ook een recept met alleen deze 3 ingrediënten gebrouwen en naar eigen zeggen leek dit meer op het origineel in smaak en kleur. De Rochefort 8 is namelijk niet zo donker. Dit lijkt dus wel goed te kloppen.

In 2002 is de De Wolf Cosyns mouterij gesloten waar de Special-B gemaakt werd. De productie is naar andere mouterijen verhuisd, maar volgens de kenners heeft het bier minder diepgang gekregen na de verandering. 

Kloonpoging

Aantal liters------- : 20 liter
Gewenst begin SG---- : 1078
Totaal brouwwater--- : 31.4 liter
Spoelwater---------- : 6.4 liter
Maischwater--------- : 25 liter
Kooktijd------------ : 60 minuten
Berekende kleur----- : 41 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 30 EBU (Tinseth)

75% 4566 g Pilsmout 3 EBC                    3    EBC   
7%   426 g Caramunich                        123  EBC   
5%   304 g Special B                         391  EBC   
9%   547 g Kandijsuiker (bruin)              10   EBC   
4%   243 g Tarwevlokken                      4    EBC  

35 g     5 %az  60 min B Fuggle (GB)                    
25 g  3.1 %az  60 min P Saaz (CZ)                      
25 g  3.1 %az  30 min P Saaz (CZ)                      
30 g  3.1 %az  5 min B Saaz (CZ)                     

Gist: Opkweek Rochefort 8

25m/62°C Maischdikte is: 4.1 L/kg
35m/73°C Maischdikte is: 4.1 L/kg
01m/78°C Maischdikte is: 4.1 L/kg

Uruz | Boogoop Buckwheat wine kloon

Een tijdje geleden heb ik een zakje boekweitmout gekocht met eigenlijk nog geen idee wat ik ermee kan. Boekweit is eigenlijk geen graan, maar een zaad en heeft een aparte smaak en een relatief hoog eiwitgehalte. Dit betekent dat het niet in elk bier gebruikt kan worden. Een bier met boekweit dat ik ooit gedronken heb is een collaboration tussen Mikkeller en Three Floyds, de Boogoop Buckwheat (wheat)wine. Op Internet is er eigenlijk niet zo veel over te vinden, behalve het beknopte: A delightful Buckwheat Wine brewed by Three Floyds and Mikkeller at De Proefbrouwerij in Belgium. Enjoy the fourth collaboration between our two breweries! 80 IBU 10.4% ABV. Dat is op zich al een goede start voor een kloonpoging!


Volgens de proefnotities heeft het bier een vrij unieke smaak. Onderstaande proefnotitie geeft het algemene beeld op Untappd, Beeradvocate en Ratebeer goed weer. 
Kleur: Clear redish copper color. Huge size, frothy beige head, stays. 
Geur: Booze, sweet, caramel, raisins, plums (and weird chemical notes in aroma.)
Smaak: Sweet, alcohol, plums, flourish (and chemicals in taste). Sweet and boozy in aftertaste. 

De meeste proevers vinden dit niet echt een wheatwine of zelfs een barleywine, maar meer een double IPA met een twist. Over de smaak is niet iedereen het eens, de ene vindt het een chemische smaak, de ander 'smooth and oily', beide hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door de boekweit. De moeilijkheid is om de juiste hoeveelheid boekweit te gebruiken. In het recept hieronder gebruik ik iets meer dan 10%, wat wellicht wat aan de lage kant is, maar wel veilig in verband met smaak en eventuele filterproblemen.  In gemoute vorm zal de boekweit misschien wat minder viscositeitverhogend zijn, maar op een dikke ondoordringbare pap en verstopt filterbed zit ik niet te wachten.  

Over de gebruikte hoppen is er helemaal niets te vinden op Internet. Het dichtst bij de bron komt nog het  brouwboek van Mikkeller, hierin staan ter inspiratie een aantal recepten van bieren van de brouwerij. De lichtgekleurde, hoppige bieren hebben over het algemeen Chinook als bitterhop, de donkere bieren hebben vaker Columbus voor het bitteren. Daarnaast wordt er in de recepten vaak Centennial gebruikt voor het aromahoppen. En dit klinkt mij weer als de proefnotitie, met citrus in de neus. Van de ene keer dat ik het bier geproefd heb, denk ik onthouden te hebben dat de bitterheid stevig en enigzins hard was, dit deed me aan Chinook denken. Daarnaast proefde ik ook nog wat andere hoppen en ik sluit niet uit dat er ook wat Cascade in het recept aanwezig is. Met 5 gram hop per liter aan drooghop voldoet dit wel aan de huidige IPA hoeveelheden.
Ik verwacht dat het 'booze' gedeelte uit de proefnotitie wordt veroorzaakt door een lading suiker in de vergisting. De bruine kleur (zie de foto) en de geur van karamel, rozijnen en pruimen suggereert daarnaast het gebruik van donkere (cara)moutsoorten. Voor de gist verwacht ik een standaard, cleane West Coast ale gist met een goede vergistingsgraad.

Mijn eigen versie zal geen echte kloon worden, omdat ik te weinig informatie heb, maar ik denk dat het toch wel aardig in de richting kan komen. De dichtheid is wat lager gekozen, hiermee zal het alcoholpercentage tussen 7,5 en 8% uitkomen, en dat is wat mij betreft voldoende.

Aantal liters------- : 20 liter
Gewenst begin SG---- : 1075
Totaal brouwwater--- : 31.4 liter
Spoelwater---------- : 6.4 liter
Maischwater--------- : 25 liter
Kooktijd------------ : 75 minuten
Berekende kleur----- : 24.6 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 76 EBU (Tinseth)
 
76%   4788 g Pale alemout                         5.5  EBC   
12%     756 g Boekweitvlokken                    4    EBC   
4%       252 g Caramunich                          123  EBC   
1%         63 g Special B                              391  EBC   
7%       441 g Kandijsuiker (bruin)               10   EBC   

25 g  14.9 %az  75 min P Columbus                       
25 g  10.3 %az  75 min P Chinook                        
50 g  9.8 %az  5 min P Centennial                     
50 g  9.8 %az  0 min P Centennial                     
50 g  9.8 %az  0 min D Centennial                     
50 g  5.6 %az  0 min D Cascade                       

Gistsoort: M42 Mangrove Jack's New World Strong Ale     
Gist toegevoegd als : 2 zakjes

5m/39°C Maischdikte is: 3.96 L/kg
20m/73°C Maischdikte is: 3.96 L/kg
05m/75°C Maischdikte is: 3.96 L/kg
01m/78°C Maischdikte is: 3.96 L/kg 

Het maischschema begint laag en bevat een 'gomrust' die de beta-glucanen in de boekweit zullen moeten afbreken. Nu maar hopen dat het effect heeft en het bier goed filtert.

Trends in bierstijlen

De bierwereld is inmiddels hypergevoelig voor trends, dit is al beschreven in het artikel over Trends in Bierland. Ditzelfde geldt ook voor bierstijlen, nieuwe biertrends ontwikkelen zich razendsnel: soms uit een kleine aanpassing van een bestaande stijl, soms een ontdekking van een nieuwe gist, of anders een oude bierstijl in een nieuw jasje. Creativiteit bestaat ook in dit geval soms gewoon uit de puzzelstukjes in een andere volgorde leggen. In dit artikel zijn de bierstijlen weergegeven die het helemaal, of juist helemaal niet, gaan worden.

1.  New England IPA  
De trend van de New England IPA is inmiddels officieel overgewaaid uit Amerika en wordt door een groeiend aantal Nederlandse brouwerijen gebrouwen. De stijl kenmerkt zich door een ondoorzichtig uiterlijk, niet te hoge bitterheid en stevig fruitige hoppigheid. Het klinkt als de zoveelste hop georiënteerde bierstijl waarbij simpelweg de hophoeveelheden tot een maximum zijn gedreven, maar in de praktijk blijkt het brouwen van een goed NE IPA toch lastiger. De versheid van de hop, het beperken van de hoeveelheid zuurstof, de invloed van licht en de versheid van het bier zijn zeer kritisch voor de perfecte NEIPA. Het troebele uiterlijk van het bier kan voor veel bierdrinkers  ongewenst lijken en zou, zelfs voor een IPA-fan, niet tot doorbraak van deze bierstijl kunnen leiden. De voordelen van de stijl is dat de bieren vaak niet te veel alcohol hebben en bijzonder smaakvol zijn. Naar mijn mening een goede opvolger voor de gewone
IPA.

2. Ondergisters
In de jaren tachtig was Nederland een pilswoestijn. Na de craftbierrevolutie betekenden ondergisters saaie en smakeloze bieren. Dat er ook smaak aan ondergistende bieren kan zitten, is inmiddels wel door een groot aantal Duitsers bewezen. Maar waar deze bieren nog wat conservatief zijn in ingrediënten en smaak, zijn er ook bieren die het gevecht met craftbier prima aankunnen. Een aantal kleine (craft)brouwerijen hebben al een pils of vienna op tap, doorgaans met meer smaak dan de fabriekspilsen. Interessant zijn de pogingen van grote pilsbrouwers om een nieuwe markt aan te boren met ongefilterde versies van Brand, Heineken en Amstel. Het niet filteren en aanwezigheid van troebel, geeft deze bieren een vollere, bijna ambachtelijke smaak. Best een aardige poging, waarbij de ene beter smaakt dan de ander. Een echt goed voorbeeld van macrolagers met wat meer experimenteerdrift komen van de Gulpener brouwerij. De bieren van deze brouwerij zijn vooral goed, omdat ze de grenzen van de bierstijlen opzoeken, met daarbij zichzelf niet te verliezen in overdadigheid. De bieren hebben een clean gistkarakter wat mooi combineert met een vaak bovengemiddelde hoppigheid. Daarnaast hebben ze de flexibiliteit en voldoende goodwill om als 'kleine' brouwer te worden gezien.

3.  Kveik / Norwegian Farmhouse Ale
Kveik wordt gekenmerkt door het type gist en is eigenlijk helemaal geen biertype. De bieren die ermee gebrouwen worden kunnen het best nog Norwegian Farmhouse Ales worden genoemd en bezitten als gemeenschappelijke factor deze opmerkelijke giststam. De gist is een doorontwikkelde stam die in Noorwegen en landen eromheen is gebruikt op boerderijen en hoeves. Het is eigenlijk een Scandinavische versie van de Belgische saisongist.  De giststam heeft een bijzondere tolerantie voor temperaturen en indrogen en heeft een groot bereik in vergistingstemperatuur. Het gistkarakter varieert van clean tot fruitig naar (soms) lichtzuur.  De gist en 'bierstijl' zijn recentelijk onder de aandacht gekomen door een groot onderzoek van Lars Marius Garshol in Noorwegen. Gezien de populariteit van de Belgische tegenhanger, de saison, lijkt het wachten op deze makkelijker te beheersen gist dan saisongist en met een uniek smakenpalet.  

4.  Botanical beers 
Bieren met kruiden en weinig hop.  

De onderstaande bierstijlen hebben de selectie niet gehaald. Wellicht in het verleden als kanshebber voor de nieuwe hype, maar toch niet massaal aangeslagen.

1.   Session ales
Wie in 2016 had gegokt dat Session ales het in 2017 het helemaal gaan worden, hebben het min of meer bij het rechte eind gehad. In theorie is het helemaal geen gek idee: minder alcohol, minder calorieën, minder snel beschonken. De trend naar bier met minder alcohol is wel ingezet, maar de echte session ales/IPA zijn eigenlijk maar slappe, doorgaans te hoppige, en daardoor ongebalanceerde, brouwsels die het gewoon net niet zijn.  

2.  Lambiek/Geuze
De bierstijl waar een groep bierkenners mee weglopen: de Lambiek of Geuze. Helaas gaat deze stijl niet massaal  doorbreken. Volgens sommigen is zuur het nieuwe bitter, maar zuur is een smaak die maar door een beperkt deel van de bevolking wordt gewaardeerd. Deze bieren hebben vaak een zuur tot zeer zure smaak, met een vrij droge afdronk, waardoor het zuur op de voorgrond treedt. Wellicht door de opvoeding met zoet, of door een aangeboren aversie tegen zuur, het is geen smaak die doorgaans in het smakenpalet aanwezig is.
 Natuurlijk zijn er gradaties in zuur en kunnen bieren die een meer toegankelijke hoeveelheid of soort zuur hebben, beter aansluiting vinden bij een groter publiek. Denk hierbij aan Berliner Weise of Gose, met een melkzurigheid die minder extreem is.  In dezelfde hoek kunnen we bieren vinden die door middel van kettle souring methode zijn gebrouwen. De hoeveelheid zuur en intensiteit kunnen goed gestuurd worden en dit levert een prettige, lichtzure smaak op, welke vaak gecombineerd wordt met een redelijk mondgevoel leveren een prettig fris bier op. Voorbeelden hiervan worden door bijvoorbeeld Oersoep en Oedipus gebrouwen.

3.  Zuur en hoppig
De combinatie van zuur en hoppig schijnt een goede te zijn. En met hoppig wordt niet bitter bedoeld, want zuur en bitter wordt een beetje te veel van het goede. Bijvoorbeeld de hoppy sours van To Øl zijn melkzurige bieren met toevoegingen van verschillende hopsoorten. Zo is er de Sur Amarillo, Sur Simcoe en Sur Galaxy. Ook de Mad Fermentationist gooit nog wel eens een knuist hop in een wild bier. Is dit dan de ultieme combinatie van hypes? In ieder geval niet voor mij. De twee smaken zijn voor mij moeilijk verenigbaar en reiken elkaar nergens de hand. Toegegeven, de enige die ik heb geproefd, zijn die van To Øl, dus het idee zal ik nog niet helemaal afschieten. 

Trends in bierland

In het bierwereldje volgen de trends zich steeds sneller op. Nu iedereen massaal aan de IPA zit, hoor ik van de 'early adapters' alweer dat ze de stijl alweer een beetje zat worden. Je hebt altijd voorlopers en een grote kudde natuurlijk. De wildgroei aan brouwerijen en bieren zorgt voor een groot aanbod op allerlei plekken, van een goede bierkaart in een restaurant, in de speeltuin of bij mijn snackbar om de hoek, maar er zal door het grote aanbod ook een schifting komen. De goede brouwerijen die juiste manier vinden om hun product af te zetten, zullen het winnen van de hobbyisten die met moeite kwaliteit en volume kunnen bieden. In dit artikel heb ik een persoonlijk lijstje gemaakt van de trends die ik om mij heen zie.

1.  Marketing is key

Het aanbod in de schappen wordt steeds groter en opvallen is belangrijk. Plak een onderscheidend etiket met een goede naam op het bier, dan staat de bierkoper sneller met jouw bier bij de kassa. Goede voorbeelden hiervan zijn 't Uiltje, Walhalla, 't IJ, de Moersleutel of de Molen, om er maar een paar te noemen. Met namen als Dikke Lul Drie Bier, Motorolie, Willy Tonka, Hel en Verdoemenis zijn het stuk voor stuk grappige, opvallende namen die tot de verbeelding spreken.   Toevallig zijn dit ook vaak de brouwerijen die extreme bieren produceren zoals IPA, DIPA, Imperial Stouts, Sours, rookbier, barrel aged. Meestal naar voorbeeld van Amerikaanse brouwers, want tenslotte wil de gemiddelde biergeek geen pils, tripel, dubbel of alt meer proeven. 

2.  Buitenlands bier
Door apps als Untappd is er iedere dag, ieder uur behoefte aan de volgende hype. Bier uit vreemde landen, van de USA tot Estland naar Hongarije, welke meevaren op een hype, zijn altijd uitverkocht of in aanvraag. Bij diverse online winkels kun je de echt allerlaatste bieren vinden. Ook hier speelt het imago van de brouwerij, de presentatie en uitstraling een grote rol in het succes. De prijzen zijn, door de hype, bijna onwerkelijk, met prijzen van 20 euro voor een 30 cl flesje. Goede voorbeelden van gehypte buitenlandse brouwerijen zijn Pohjahla, Evil Twin, Jackie 'O, Perenial Brewing, Toppling Goliath, To Ol.

3.  Elke week een nieuw bier
Twintig jaar geleden brouwden brouwerijen een stuk of 4-5 bieren en deden dat jaar in jaar uit . Traditie, vakmanschap en constante kwaliteit waren de belangrijkste kernwoorden in de reclames. Tegenwoordig lijken de nieuwe lichting (micro)brouwers elke week wel een nieuw bier te bottelen. Daarbij is ditzelfde fenomeen in het buitenland ook aanwezig en hebben Pohjahla, Evil Twin, Mikkeller de weg naar de Nederlandse bierschappen gevonden. De hoeveelheid nieuwe bieren is niet meer bij te houden. Ook door bijvoorbeeld Untappd is de drang om elke keer een nieuw bier te proeven en 'in te checken' ook steeds groter. De gemiddelde Untappd-er, althans degenen die ik spreek, zijn iedere keer op zoek naar een volgend nieuw bier en willen een bier liever niet twee keer kopen. En zo is het cirkeltje weer rond, de brouwers brouwen nieuw bier en de biergeeks kopen het omdat het "nieuw" is.

4.  Bier in Blik
In het komende jaar zal de trend van het inblikken in Nederland officieel doorzetten. Het is minder breekbaar en transporteert ook nog eens makkelijker. Bieren met een aanzienlijke hoeveelheid hop zijn zeer vatbaar voor licht. Door de UV straling in zonlicht verandert de smaak en zijn bijvoorbeeld IPA's of New England IPA's goed geschikt om in blik te worden gestopt.

5.   Barrel aging 
Het op vaten lageren van bieren is al een tijdje een trend onder brouwerijen die hoofdzakelijk Amerikaanse bieren brouwen, zoals Imperial stouts, porters, barleywines, etc. Natuurlijk werden eikenvaten al heel lang door de lambiekbrouwers gebruikt, maar in deze bieren heeft het eiken een andere functie. Het eiken geeft een extra verdieping van

de smaak krijgt daarmee smaak en geur van  vanille, hout, rook, amandel, leer en bovenal de drank die in het vat heeft gezeten. Dit soort smaken combineren mooi met andere donkere smaken zoals koffie, chocolade, kruiden en suikers en de creatieve brouwers van bijvoorbeeld Struise, Vliegend Peerd, Dochter van de Korenaar, Uiltje, Kees, Jopen en de Molen experimenteren er op los. Zelfs de meer traditionele brouwers van bijvoorbeeld La Trappe, Honsebroecke, Duvel en de Silly hebben barrel aged bieren in het assortiment.  De barrel-aged trend is nog steeds booming en de verwachting is dat er nog veel brouwers gaan volgen. 

Heat Exchanger | Mango Mulato IPA

De combinatie mango en pepers wordt gebruikt in chutney's en werkt blijkbaar ook goed in bier. Het zoete en fruitige passen bij de tinteling van de pepers. Na vergisting van de mango's verschuift de balans van zoet naar enigszins zurig. Bij brouwerij De Watertoren is er al eens een bier met mango en Habanero pepers gebrouwen. Het resultaat had te veel hitte en te weinig mangosmaak. Die verhouding gaan we omkeren.

De peper en mango wordt gebruikt in een soort IPA-achtig bier. De basis is mildmout, aangevuld met roggemout. De mild malt geeft een volle en zoetige smaak aan het bier volgens de diverse bronnen op Internet. De teksten op deze sites zijn over het algemeen exact hetzelfde dus het is de vraag of men hier zelf ervaring mee heeft. De rogge geeft het bier een volle, notige en wat 'vettige' smaak die goed zal passen bij de ingrediënten. De carapils en de dark crystal zijn toevoegingen om het bier een nog moutiger indruk te geven. Eigenlijk lijkt het hiermee meer op een APA dan op een IPA, maar als het beestje maar een naam heeft nietwaar? In een aantal recepten op Internet wordt Citra als een goede combinatie met mango en peper beschouwd vanwege de mangosmaak en sterke bitter van deze hop. Aangevuld met verse Cascade en EK Goldings uit eigen tuin, wordt dit een heerlijke IPA met een twist.

De peper  is gekocht bij Westlandpeppers en is een Mulato peper welke afkomstig is van de Poblano peper. De Mulato pepers blijven lang  aan de plant rijpen tot ze donker rood zijn en bijna van de plant af vallen, daarna wordt de peper gedroogd. De smaak is mild heet en wat rokerig. Er wordt 1 peper 2 dagen in de navergisting bewaard. Het is niet de bedoeling om het ondrinkbaar heet te maken.

Aantal liters------- : 23 liter
Gewenst begin SG---- : 1067
Brouwzaalrendement-- : 81 %
Totaal brouwwater--- : 36.11 liter
Spoelwater---------- : 9.11 liter
Maischwater--------- : 27 liter
Kooktijd------------ : 20 minuten
Berekende kleur----- : 23 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 48 EBU (Tinseth)

72.1%  5005 g Mild alemout                      5.5  EBC   
17.5%  1217 g Roggemout                         10   EBC  
7.8%     541 g Carapils (D)                         2.5  EBC   
2.6%     181 g Dark Crystal                         300 EBC

35 g  12 %az  20 min B Citra
15 g  14 %az  20 min B Galena   
24 g  7 %az  10 min B Cascade                        
25 g  6 %az  10 min B East Kent Golding
24 g  7 %az  5 min B Cascade                        
25 g  6 %az  5 min B East Kent Golding              
65 g  12 %az  0 min B Citra

Chile Mulato, Westlandpeppers

25 g  7 %az  0 min D Cascade                       

Gist: New World Strong Ale                         

55m/66°C Maischdikte is: 3.99 L/kg
20m/73°C Maischdikte is: 3.99 L/kg

1 Chile Mulato in de navergisting (2 dagen)
2 kg mango op 23 liter na de piek van de hoofdvergisting

Proefnotitie: CitrusPers

Het idee van de CitrusPers is om een extreme fruitigheid in het bier te introduceren op meerdere manieren:
1. Het toevoegen van korianderzaad tijdens de vergisting;
2. Het toevoegen van citroenschil aan het einde van het koken;
3. Een brede range aan hoppen met verschillende hoeveelheden aan geraniol en linalool;
4. Een fruitige gist die op wat hogere temperatuur (21°C) is vergist;
5. Toevoegen van Brett voor een uitdrogend effect en dus het meer naar voren laten komen van de fruitigheid.
6. Het reduceren van de hoeveelheid zuurstof tijdens het op vat zetten door het 'spoelen' van het fust met koolzuur.  Niet perse een directe invloed op de fruitigheid, maar
de frisheid van het bier wordt hierdoor verhoogd.

Het bier tapt met een heldere geel, oranje kleur en een fijne schuimkraag. De

kraag trekt langzaam op en zakt in tot een fijn laagje schuim. Er is weinig opstijgend koolzuur te zien. 

De geur is een combinatie van korianderzaad, hoppigheid, nobel en citrus, en fruitigheid uit de gist. De geur doet me nog het meest denken aan de betere Fantome bieren met het beheerst wilde gistkarakter, zachte hoppigheid en ondefinieerbare kruidigheid. 

De smaak is, zonder te overdrijven, met hoofdletters FRUITIG. Net als in de geur zit er in de smaak een mooi samenspel tussen kruidigheid, gistkarakter, hop en iets wilds. Wanneer je weet wat de ingrediënten zijn geweest, proef je de koriander het best, daarna de Cascade hop, afgerond door de nobelere hoppen. Gevolgd door de fruitige gist en een spoor van de Brettanomyces. Het mondgevoel van het bier is iets aan de lage kant, maar voor een bier met Brett allezins acceptabel. Het bier kenmerkt zich door een prettige balans en een smaak die bij elke slok interessant blijft. 

De verbeteringen voor de volgende keer zijn het beperken van de hoeveelheid korianderzaad, zodat er een smaak ontstaat die niet meteen koriander schreeuwt, maar een subtielere hint geeft.