Posts tonen met het label Amerikaanse hop. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Amerikaanse hop. Alle posts tonen

zaterdag 31 oktober 2020

Veense Brul | Barleywine

Ergens in Engeland, een hele lange tijd geleden, heeft iemand bedacht om een stevig bier te brouwen voor speciale gelegenheden. Meer mout en een extra handje hop. Het resultaat was een amber tot donkerbruingekleurd bier met een volle body en bovenmatig veel alcohol. Mooi in balans door meer alcohol, meer bitter en meer body.  Men noemde het een barleywine.

Daarna hebben de Amerikanen de stijl volledig uit zijn verband getrokken met  'More hops, Cascade, more malt!! Aahuuuu!' Je hoort ze al brullen. 'More is better!' De hedendaagse voorbeelden zoals Old Foghorn. Old Horizontal en Bigfoot zijn ook zeker de moeite waard.
Amerikaanse barleywines bestaan vaak uit hoofdzakelijk pale malt, aangevuld met caramouten. De hoppen zijn vaak stevige C-hoppen en de bitterheid is hoger. Als je er zo over nadenkt, heeft het niet zo veel meer van doen met het Engelse voorbeeld. De Amerikaanse versies zijn min of meer gewoon minder gehopte double IPA's of triple IPA's.

Engelse barleywines hebben minder hopkarakter dan de Amerikaanse barleywines en er worden typisch Engelse hoppen gebruikt. De Engelse voorbeelden zijn over het algemeen donkerder, moutiger, fruitiger en bevatten over het algemeen meer speciale mouten dan de Amerikaanse. 


Het recept

In dit recept is er geprobeerd om een soort kruising tussen beide stijlen te maken. Er wordt niet zo veel hop gebruikt als in een Amerikaanse barleywine en met de Engelse hop en gist wordt het een milde, matig hoppige barleywine.

De moutstort bestaat uit pilsmout, aangevuld met een drietal speciale mouten. Hiermee benadrukken we de moutigheid en krijgt het bier een mooie kleur.
Voor het hoppen wordt er gebitterd met Columbus, die een sterke citruspunch geeft. De Challenger is een Engelse hop die vooral als bloemig wordt omschreven, maar ook wat citrus en munt geeft. De Chinook aan het einde van de kook bevat een hoog cohumulonegehalte en heeft een sterke dennenachtige smaak. 

De bitterheid is bij dergelijke bieren altijd vrij hoog. Tegen het zoete en moutige mondgevoel mag er best veel hop staan om het bier balans te geven.
De Nottinghamgist is Engelse, neutrale gist die een lichte indruk van fruit en esters geeft. De vergistingsgraad is hoog.


Aantal liters------- : 70 liter
Gewenst begin SG---- : 1078
Brouwzaalrendement-- : 70 %
Totaal brouwwater--- : 109.9 liter
Spoelwater---------- : 12.9 liter
Maischwater--------- : 97 liter
Kooktijd------------ :  minuten
Berekende kleur----- : 33.4 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 56 EBU (Tinseth)

90% 23074 g Pilsmout 3 EBC                    3    EBC   
6%     1538 g Caramunich                        123  EBC   
2%       512 g Special B                            391  EBC   
2%       512 g Melanoidinmout                    60   EBC   

Omdat tijdens het afwegen de hoeveelheid 'gewone' caramunich tekort schoot, is dit aangevuld met de I en III versies van deze mout. Verder bleek tijdens het brouwen dat de dichtheid aan de lage kant was. Hiervoor is er vloeibare kandij toegevoegd. Dan komen we uit op het volgende recept:


45m/64°C Maischdikte is: 3.78 L/kg
20m/73°C Maischdikte is: 3.78 L/kg
1m/78°C Maischdikte is: 3.78 L/kg
 

80 g  14 %az  60 min P Columbus                       
100 g  6 %az    10 min P Challenger                     
100 g  12 %az    5 min P Chinook                        

Gistsoort : Danstar Nottingham           





zondag 17 mei 2020

Proefnotitie: American Brown Ale

Dit is de proefnotitie van de American Brown Ale, een donkergekleurde variant van een hoppig bier.

Het bier heeft een mooie bruine kleur. Het schuim zakt snel in en het bier is goed helder. 

De geur is erg moutig. Het doet me denken aan die oude pijptabak van mijn opa, gemengd met donker waldkornbrood, marmelade en truffels. In de geur is de hop niet zo uitgesproken als verwacht. Met 3 gram per liter hop in de whirlpool rook het wort bij het brouwen erg hoppig, maar lijkt nu te worden ondergesneeuwd door de mout. Dit betekent wel dat er meer balans in het bier zit dan de doorsnee IPA. 


Dan nu de smaak: Het bier ziet er op basis van de kleur vrij machtig uit. Je verwacht een enorme bak aan zoet en volheid, maar dat valt toch wel mee. Het bier is voor het mooie iets te moutig voor een doorsnee IPA, maar drinkt nog steeds wel lekker weg. De smaken van donker brood en citrusachtige hop  zijn goed aanwezig. De US-05 heeft zijn werk goed gedaan, er is geen gistkarakter te proeven. De balans van het bier is enigzins doorgeslagen naar de mout, terwijl dit voor het mooie iets meer richting de hop had moeten gaan. Volgende keer dus weer een kleine draai aan de mout -en hopknop draaien.

Ik heb zelf maar weinig American Brown Ales gedronken. De laatste was van Cigar City uit Amerika. Die was een stuk minder moutig en wat hoppiger. Eigenlijk was het een soort pale ale met wat meer kleur en iets zoeter. Er is dus weinig referentiemateriaal, maar ik ben zelf tevreden met dit bier. Van de berekende bitterheid is weinig te proeven. En ook de geweldige geur die de Cascadehop tijdens het koken gaf, wordt overschaduwd door de mout en zoet van het bier. Voor een volgende keer zou ik iets minder caravienna en dark munich doseren om zodoende het bier iets minder vol en minder moutig te laten zijn. Verder is het een goede les dat de balans anders wordt wanneer er meer moutigheid aanwezig is.

vrijdag 10 april 2020

Umber | American Brown Ale


Het punt is dat ik IPA-moe ben. Jawel u hoort het goed; fatigue van mijn IPA smaakpapillen. Ik moet toegeven, ze smaken me niet onprettig. Ik kan er zelfs met enige regelmaat eentje drinken, maar het ligt genuanceerder. De smaken worden voor mij steeds een beetje minder uniek of verrassend, of je er nu Azacca, El Dorado, Idaho-7, HSBC233, of nog weer de nieuwste van de nieuwste hop er in gooit. In de beschrijvingen op Untappd kom ik niet veel verder dan fruitig hoppig, soms zelfs tot mango, exotisch fruit of pompelmoezen, gevolgd door bitter tot medium bitter. In een enkel geval geef ik nog een opmerking over de body of moutigheid. Dat is het. En nu ben ik ze een beetje zat, die IPA's.

Op Untappd probeer ik van veel brouwerijen in ieder geval de top 10 van meest gedronken bieren vol te krijgen. Dat is inderdaad triest en werkt overmatig alcohol in de hand, maar daar word ik gelukkig van. Dit in combinatie met de peer pressure van Untappd die er voor zorgt dat ik dat ene bier dat van iedereen een perfecte vijf ontvangt van die obscure Estlandse brouwerij ook moet proeven. En er komen voor mijn gevoel iedere dag nieuwe perfecte vijven bij. Brouwerijen waar ik nog nooit van gehoord heb. In de bierwinkel staan die blikken met IPA's je al aan te kijken met kleurrijke etiketten en fantasievolle namen. De prijzen liggen rond 6 euro of hoger en hoe gewilder, hoe duurder. Natuurlijk gaat er veel hop in zo'n bier en raak je veel wort kwijt als je een dikke IPA brouwt, maar 6 euro voor een halve liter bier vind ik veel.

Om nu weer even terug te komen op mijn punt: ik heb in de afgelopen jaren dit soort bieren ook gedronken. In eerste instantie de beste IPA's uit Amerika. Daarna kwamen er  vergelijkbare bieren  uit Nederland, Engeland, Duitsland, Schotland, zelfs uit Estland ook.  Blikken van een halve liter, schreeuwerig etiket en opvallende naam. Mooie bieren met een fruitig hoppige smaak en redelijk bittertje en een plakkerig mondgevoel. Bij de volgende IPA kwam ik tot eenzelfde oordeel, en bij de volgende ook. Moe van IPA's, ik noem het de IPAtigue.


Toch een IPA?


Gelukkig hangt mijn geluk niet af van de commercieel verkrijgbare bieren, ik kan tenslotte zelf brouwen. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van hop. Maar er is meer dan alleen hop. Ik wil moutigheid, body, een randje gebrand, een fruitig gistkarakter en ook hop. Dat klinkt toch een stuk interessanter dan een strikt hop-georiƫnteerd bier?

Een stijl die mout en hop op een mooie manier combineert is de American Brown Ale. Dit is voor mij een redelijk onbekende bierstijl welke ergens in de hoek van black IPA, red IPA en brown IPA (die bestaat echt) zit. In de basis is het een IPA, maar met meer nadruk op de moutstort en een lichtere hopstort. De definitie van een American Brown Ale is niet helemaal dichtgetikt. Er mogen donkere mouten gebruikt worden en hierbij kun je  caramouten of gebrande mouten gebruiken, of een combinatie van beide. 

Ik heb nog een zak met Munich dark van de Swaen mouterij liggen. De geur van deze mout is donker, met donkere broodkorst en toffee. In eerste instantie wilde ik hier de amber malt van Thomas Fawcett gebruiken, maar die had ik per ongeluk al eerder opgemaakt. De Munich dark is best wel donker in uiterlijk en de zak geeft ook aan dat het om een donkere variant gaat (110-130EBC), maar op de website staat 15-25 EBC). Om de moutigheid te verhogen wordt er een flink deel caravienna gebruikt. De bedoeling hiervan is om het bier echt vol en zoetig te maken. Voor een verdere smaakverdieping wordt er nog een geroosterde tarwe toegevoegd. 

De hoppen zijn old-school Amerikaanse hoppen, met Columbus en Cascade als belangrijkste hoppen. De Styrian Goldings is een toevoeging die ik op basis van de gevonden recepten heb toegevoegd. In veel recepten wordt er Willamette, Crystal of andere nieuwe-wereld nobele hoppen verwerkt. 

De gist zou de London Ale III worden, die geeft een licht fruitig smaakprofiel en vergist niet al te ver door (73%-76% vergistingsgraad). Helaas was deze over de datum en niet meer levend te krijgen in een starter. Dus dan maar weer voor die oersaaie US-05 gekozen.

Het recept

               
Aantal liters------- : 12 liter
Gewenst begin SG---- : 1060
Brouwzaalrendement-- : 70 %
Totaal brouwwater--- : 18.84 liter
Spoelwater---------- : 3.84 liter
Maischwater--------- : 15 liter
Kooktijd------------ : 60 minuten
Berekende kleur----- : 38 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 44 EBU (Tinseth)


81%   2958 g Pale alemout                      5.5  EBC   
12%     438 g Caravienne                        66   EBC
6%       219 g Dark Munich (Swaen)          120 EBC   
1%        36 g Geroosterde tarwe             900  EBC   
  
 
60m/68°C Maischdikte is: 4.1 L/kg
20m/73°C Maischdikte is: 4.1 L/kg
1m/78°C Maischdikte is: 4.1 L/kg


10 g  12 %az  60 min P Columbus                      
12 g  6 %az  45 min P Styrian Golding (Slovenia)     

15 g  5 %az  10 min P Cascade                       
15 g  5 %az  5 min P Cascade                        
36 g  5 %az  0 min D Cascade                       

Gist: 1318 London Ale III     US-05

Aanbevolen post

Overzicht van recepten | Het Ferment