Posts tonen met het label lactose bier. Alle posts tonen
Posts tonen met het label lactose bier. Alle posts tonen

woensdag 2 juni 2021

Disco Dip Sprinkle Mix | Pastry Sour Ale

Pastry Sour is eigenlijk een gedrocht van een bier. Een concoctie die ver verwijderd ligt van traditie of 'hoe het hoort'. Vergelijk het met een Fiat Multipla, met de koplampen op de verkeerde plek en een extra tussenlaag halverwege de auto. Je denkt: 'het klopt niet', het ontwerp is niet te volgen en toch rijdt het geweldig. En zo is het ook met deze stijl, alle ingredienten zijn er bij de haren bij gesleept, elk ingrediënt heeft een eigen effect of geur, smaak of uiterlijk, maar toch is het een stijl die de moeite waard is.

Dit bier combineert zurige smaken, fruit en lactose en naar verwachting is dit een feestje voor de smaakpapillen. In de basis is een pastry sour een 'normaal' bier, de meeste recepten die ik vind hebben als basis een Gose of een Berliner Weisse. Het zuur komt in dat geval van een melkzure gisting. Daar wordt dan lactose en/of fruit aan toegevoegd. Andere recepten hebben geen zuur door bacteriën, maar gebruiken fruit met veel zuur, waardoor het bier ook sterk zuur kan aandoen, wat de fruitigheid ook versterkt. De hoppen spelen daarbij over het algemeen een ondergeschikte rol en er wordt geen extreme hoppigheid verwacht. Een enkele brouwer neemt echter wel weer de NEIPA-afslag en hopt toch de shit uit zijn brouwsel. Samen met nog wat haver, fruit en vanille heb je dan toch ook iets unieks, maar dan neigt het naar een Milkshake IPA. Als brouwer kun je natuurlijk altijd doen wat je zelf wilt, maar in dit geval is er ook geen enkele vastgelegde richtlijn van de BJCP of andere organisaties.  

De truc van een pastry sour is dat je de zoet-zuurbalans van dit bier naar eigen inzicht kunt aanpassen. De parameters met de grootste invloed in dit bier zijn zoet en zuur. Het zoet is goed in staat om het zuur van fruit of kettle-sour milder te maken en het bier een compleet andere beleving te geven. Het schoolvoorbeeld van dit principe is altijd Coca-Cola: een zeer zuur drankje met een pH van 2 (zoiets), maar door de enorme hoeveelheid suiker is dit niet te proeven.  Dus door aan de knoppen te draaien van het zuur (het type en hoeveelheid fruit) en het zoet (lactose) wordt het karakter van het bier bepaald. Daarnaast wordt de balans bepaald door de nadruk die wordt gelegd door waterbehandeling, de smaak van het fruit, bitterheid, soort gist en eventueel andere toevoegingen zoals kruiden.

De ingredienten

Om bij de hoofdrolspeler te beginnen: het fruit. Ik zoek een fruit wat 'lekker' is, op zijn minst zurig en indien mogelijk een mooie kleur geeft. De commerciëlen smijten een allegaar aan fruit in hun bier, van mango, perziken, kersen, ananas, passievruchten, lychees, citroen, zwarte bessen, etc. En dat alles volgens eigen zeggen in 'bizar hoge hoeveelheden'. Eigenlijk klinkt elk van de voorgenoemde fruitsoorten wel lekker, maar laten we niet overdrijven. De keuze is op dit moment al duidelijk: de blauwe bes. Die is lekker, zurig en geeft een fantastische kleur. De meeste Amerikaanse brouwers gebruiken zo ver ik lees fruitpurees. Dat levert een consistente smaak omdat het gepasteuriseerd is en het verstopt het proces niet. In onze brouwerij doen we het fruit in een hopzak die verzwaard is met een paar knikkers. Dat werkt ook.

Dus dat is stap 1: fruit en (fruit)zuur. Of toch eigenlijk niet, want eigenlijk wil ik nog een extra flinke slinger aan de zuurknop geven. Dit kan natuurlijk met kettle-souring en melkzuurbacterien bij de vergisting, maar mijn ervaringen zijn hiermee niet geweldig. Kettle-sour is altijd vrij mild (of ik ben te ongeduldig) en tijdens vergisting zijn melkzuurbacterien soms wat onvoorspelbaar, dus dat vervalt als optie. Als alternatief voor deze bronnen van zuur wil ik zure matten gebruiken. Deze heb ik al eerder in een Gose gebruikt en dat gaf een heerlijke zure smaak. De smaak van citroenzuur gemengd met een kunstmatige aardbeiensmaak, dat klinkt goed toch? Die gaan in de navergisting. De balans voor dit zuur wordt verzorgd door lactose die aan het einde van het koken wordt toegevoegd. De gist is de Scotch ale gist (Beior), dit is een gist met een matige vergistingsgraad die ook zal zorgen voor meer zoet en balans: Dat is stap 2.

De mout -en hopstort zijn bij dit recept toch op een soort van NEIPA gaan lijken. Het streven is een volle body met voldoende smaak van de mout en een fruitige hopbasis. De pilsmout is aangevuld met haver, tarwe -en maisvlokken wat bijdraagt aan de volle body. De kleur van het fruit blijft hierdoor ook licht, waardoor het fruit beter doorkomt. Als het bier een wat bruinige kleur zou hebben, zal de kleur van het uiteindelijke bier inclusief (rood) fruit niet echt knallend zijn. Voor het hoppen worden alleen late hopgiften gegeven met de nieuwe hop Jester. Deze hop heeft robuste hints van tropisch fruit, grapefruit, zwarte bes en lychee. Veel fruitigheid dus een mooie aanvulling.

Een goede aanvulling in een dergelijk bier is het aanpassen van de watersamenstelling. Door het toevoegen van meer chloride en fosfaat zal het bier een vollere smaak krijgen. 

 Het recept

Aantal liters------- : 15 liter
Gewenst begin SG---- : 1060
Brouwzaalrendement-- : 70 %
Spoelwater---------- : 5.55 liter
Maischwater--------- : 18 liter
Kooktijd------------ : 10 minuten
Berekende kleur----- : 12.7 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 19 EBU (Tinseth)

 60% 2728 g Pilsmout                      5.5  EBC  
 20%   909 g tarwevlokken                      4    EBC   
 10%   454 g havervlokken                         10   EBC   
 10%   454 g maisvlokken                        1    EBC   
 

Maischschema
45m/67°C Maischdikte is: 3.95 L/kg
20m/73°C Maischdikte is: 3.95 L/kg
01m/78°C Maischdikte is: 3.95 L/kg

Pellets---25 g  8.9 %az  10 min P Jester                         
Pellets---25 g  8.9 %az  5 min P Jester                         
  

Lactose 10 min 350 gram
500 gram zure matten
vanille 2 stokjes (navergisting)
2000 g zwarte bessen (navergisting)
 

Gist :      Scotch ale yeast (Beior)     

 De proefnotitie is HIER te lezen. 

 

zondag 16 februari 2020

Proefnotitie | Chocolate BarBier


Laat ik beginnen met zeggen dat ik in Karma geloof. Ik weet niet wat ik gedaan heb in een vorig leven, maar het moet iets verschrikkelijks zijn geweest. Bier met aardbeien, hete wortoxidatie of besmetting door een kraantje, iets van die orde. Het universum vond het  tijd voor genoegdoening en eist herstel van de balans. Het zadelt mij op met een gedrocht, de Chocolate Barbier.

Het begon met een prima idee, denk ik. Maak een bier waar alle componenten van een Nutsreep in zitten. Het is een idee waar het type ingrediënten en hoeveelheden weliswaar over de grens gaan, maar ik dacht voor alles een oplossing te hebben. En ik zat fout, heel fout.

In deze proefnotitie zullen er niet te veel woorden worden besteed aan het beschrijven van de smaak. Dit bier kenmerkt zich door een afstotelijk uiterlijk met grove zeepbellen en zeer snel wegtrekkend schuim en het koolzuur is binnen een seconde of tien verdwenen uit het bier. De bellen hebben alle kenmerken van vettigheid in het bier. 
Naast dit onapetijtelijke uiterlijk zijn de smaken nauwelijks in balans. De chocoladesmaak is wel aanwezig, maar de nougat, caramel en lactose zijn te veel op de achtergrond en smaken chemisch. Het komt niet in de buurt van iets wat een Nutssmaak moet lijken. 

Onderstaande foto's zijn van het bier. Ik had bedacht om dit bier tijdens een festivalletje te tappen en zo lovende kritiek te ontvangen voor genialiteit en uitwerking. In werkelijkheid was het bier de beste antireclame die je kunt bedenken. 



De verbeterpunten zijn er veel: De chocolade tijdens het koken was echt het domste idee ooit. Een beginnersfout. De noten bevatten ook vet, maar ik denk dat dit niet de oorzaak is geweest. De combinatie van caramel en nougat was te veel van het goede. Ondanks mijn eigen waarschuwingen bevat het bier te veel ideeen en was het gedoemd om te mislukken. Karma is a bitch.

vrijdag 28 april 2017

ModderVette Milkshake IPA


De tijd dat een brouwer alleen mout, hop, water en gist tot zijn beschikking had om een bier te brouwen, ligt ver achter ons. Of je het nu wilt of niet, ingrediënten zoals kruiden, fruit, pepers, vreemde granen, bacteriën tot aan nacho chips, bacon en pindakaas hebben hun weg gevonden naar het bier. Dit wordt natuurlijk mede veroorzaakt door de vraag van de consument, er moet elke week een nieuw bier in de schappen liggen, maar daarnaast zijn er brouwerijen die zich willen onderscheiden en nog nooit uitgevoerde combinaties willen brengen. En dan kan je rare dingen verwachten.


De Milkshake IPA

 

Brouwerij Omnipollo (S) heeft in samenwerking met Tired Hands Brewing (USA)  een Milkshake IPA gebrouwen. Een bier dat qua smaak en mondgevoel richting milkshake gaat. Daar valt je mond van open, toch? Ik vind het fantastisch hoe iemand aan de tekentafel heeft bedacht wat voor bier hij wil maken. Een bier met een milkshake-achtig uiterlijk en smaak. Vantevoren bedenken welke smaken, mondgevoel, kleur en zelfs emotie er in het bier moet zitten.  Elk ingrediënt heeft een aparte functie en draagt bij aan de uitwerking van het idee.Ik vind het geniaal en ik wil een vergelijkbaar bier brouwen.


Hoe en waarom?


In de basis is dit bier is een IPA met lactose. De meesten kennen het gebruik van lactose in
een milkstout al wel. Dit bier is een niet te gebrande, licht bittere stout die zijn body en mondgevoel aan lactose te danken heeft. Degenen die ooit een milkstout hebben geproefd, kunnen beamen dat dit wel een prettige combi natie is.
In een IPA zal de lactose de bitterheid en hoppigheid wat dempen met de vollere body en zoet.

De combinatie van een IPA met lactose is op zich al apart te noemen, maar het gaat nog veel verder.  De moutbasis bevat haver om de body van het bier verder te verhogen. Tijdens het koken wordt er tarwebloem en een pectinerijke applepuree toegevoegd.  Na de vergisting zijn aarbeien, ook pectinerijk, toegevoegd. En het houdt nog niet op... in de lagering worden nog een vanillestokje toegevoegd en wordt er gedrooghopt met Mosaic en Citra.  Dit verzin je gewoon niet.

Het recept

 

Aantal liters------- : 20 liter
Gewenst begin SG---- : 1073

Totaal brouwwater--- : 31.4 liter
Spoelwater---------- : 9.4 liter
Maischwater--------- : 22 liter
Kooktijd------------ : 15 minuten
Berekende kleur----- : 16.5 EBC (Morey)
Berekende bitterheid : 44 EBU (Tinseth)


77%   4886 g Pale alemout                      5.5  EBC   
14%    888 g Havervlokken                      4    EBC   
5%      317 g Tarwemout                         3    EBC  
4%      253 g Caravienne                        66   EBC 


42 g  11 %az  15 min Green Bullet 
18 g  11 %az  10 min Simcoe

30 g  12 %az   5 min  Citra
25 g  12 %az   5 min  Mosaic
20 g  11 %az   5 min  Simcoe   

20 g  11 %az   0 min Simcoe                         
30 g  10 %az   0 min Amarillo                       
25 g  12 %az   0 min Citra
41 g  12 %az   0 min Chinook

Drooghop tijdens de vergisting 
25 g  10 %az   Mosaic
25 g  12 %az   Citra
25 g  10 %az  Amarillo

Drooghop
35 g  10 %az    Mosaic
35 g  12 %az    Citra


Tijdens het koken wordt er 250 gram lactose toegevoegd aan het einde van het koken. Gedurende de vergisting worden diepgevroren aarbeien en mango toegevoegd. In totaal 2.5 kilo fruit op 20 liter. De appelpuree en de tarwebloem tijdens het koken laat ik in dit bier achterwege. De 'haze' hoeft van mij niet heel hardnekkig aanwezig te zijn. De aarbeien en mango zal al voldoende mistigheid opleveren. Bij de navergisting wordt drooghop en 1 vanillestokje toegevoegd. Dit duurt ongeveer 3 dagen.
 
Gistsoort: Mangrove Jack's West Coast en US05                
Korrelgisten


35m/62°C Maischdikte is: 3.46 L/kg
20m/73°C Maischdikte is: 3.46 L/kg 


Aanbevolen post

Overzicht van recepten | Het Ferment